Peer-to-peer

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Peer-to-peer (par con par): refírese en xeral á interrelación directa de dous elementos que posúen a mesma xerarquía.

Aplícase en informática á comunicación peer-to-peer (entre 2 iguais), coa característica engadida de que a comunicación/información viaxa directamente desde unha computadora á outra sen ser interinamente almacenada nun servidor.

En xeral, unha rede informática entre iguais (en inglés peer-to-peer e máis coñecida como P2P) refírese a unha rede que non ten clientes e servidor es fixos, senón unha serie de nodos que se comportan á vez como clientes e como servidores dos demais nodos da rede. Este modelo de rede contrasta co modelo cliente-servidor. Calquera nodo pode iniciar ou completar unha transacción compatíbel. Os nodos poden diferir en configuración local, velocidade de proceso, ancho de banda do seu conexión á rede e capacidade de almacenamento.

Debido a que a maioría dos ordenadores persoais non teñen unha IP fixa, senón que lla asigna o provedor (ISP) no momento de conectarse a Internet, non poden conectarse entre si porque non saben a priori as direccións que han usar. A solución habitual é realizar unha conexión a un servidor (ou servidores) con dirección coñecida (normalmente IP fixa), que se encarga de manter a relación de direccións IP dos clientes da rede, dos demais servidores e habitualmente información adicional, como un índice da información de que dispoñen os clientes. Tras isto, os clientes xa teñen información sobre o resto da rede, e poden intercambiar información entre si, xa sen intervención dos servidores.

Controversia legal[editar | editar a fonte]

Boa parte dos arquivos partillados nestas redes son ficheiros de música (mp3) e vídeo (DivX). Isto levou a moitos observadores, entre eles a maior parte das empresas discográficas e distribuidoras e algúns defensores do sistema P2P, a concluír que estas redes supoñen unha grande ameaza aos modelos empresariais xa establecidos.

Debe terse en conta porén que tamén se intercambia gran cantidade de contidos non suxeitos a dereitos de autor, así como obras nas que os autores non prohiben tales intercambios (por exemplo, distribucións Linux suxeitas á licenza GPL). Ademais, debe terse en conta que existen aplicacións específicas de redes P2P directamente orientadas ao intercambio deste tipo de contidos e obras, como por exemplo Skype (VoIP) ou Helo, de Picasa (álbums de fotos persoais)...

Debido á onda de demandas en 2005, moitos desenvolvedores destas redes están pensando en novos métodos que permitan ao usuario permanecer en anonimato a través da creación dun P2P anónimo.

Problemas coa tradución[editar | editar a fonte]

Acostúmase traducir Peer-To-Peer como entre pares. Aínda que a alternativa entre pares tamén sexa correcta, "entre iguais" evita equívocos, reforzando a idea de que todos os nodos dunha rede P2P son iguais (non se distinguen servidores de clientes) e evitando o equívoco que suporía pensar que sempre se realizan comunicacións entre parellas de nodos.

Exemplos de Programas P2P[editar | editar a fonte]

Mentres que o chat on-line é unha comunicación peer-to-peer, o servizo de correo electrónico non o é, xa que se realiza coa intermediación dun servidor de correo.

Redes peer-to-peer son eDonkey2000, Kazaa, Gnutella, BitTorrent, Freenet, Entropy, GNUnet, Kad -de nova creación... entre moitas outras.