Palau Nacional

Palau Nacional
	Montjuïc
	Instancia de pavillón
	Parte de Exposición Internacional de Barcelona de 1929
	Estilo arquitectura ecléctica
Persoas e organizacións
	Ocupante Museo Nacional de Arte de Cataluña
	Arquitecto/a Enric Catà (pt) ; Eugenio Cendoya (pt) ; Pere Domènech i Roura (pt)
	Dedicado a España
Datas
	Fundación / creación 1926
	Fundación / creación 1926
Dimensión
Superficie
Superficie	45.000 m²
Localización
	Situado en Montjuïc, Sants-Montjuïc, Barcelona, Barcelonès, Ámbito metropolitano de Barcelona, provincia de Barcelona, Cataluña, España
	Enderezo Mirador del Palau Nacional, 6-10 / Av. dels Montanyans, 33-45
	41°22′06″N 2°09′12″L / 41.36833, 2.15331
Patrimonio cultural
Data
Ben Cultural de Interese Nacional
Data	1 de marzo de 1962
Codi BCIN	4160-MH
Codi BIC	RI-51-0001316
Id. IPAC	40158
Id. Barcelona	1771
	;
Ben de Interese Cultural de España
Data	1 de marzo de 1962
Identificador	RI-51-0001316
	Wikidata C:Commons

O Palau Nacional (en galego "Pazo Nacional"), situado en Montjuïc, Barcelona, é un palacio construído entre 1926 e 1929 para a Exposición Internacional de Barcelona de 1929 e que dende 1934 aloxa o Museo Nacional de Arte de Cataluña.^[1] Foi o edificio principal da Exposición, obra de Eugenio Cendoya e Enric Catà, baixo a supervisión de Pere Domènech i Roura, sendo descartado o proxecto inicial de Puig i Cadafalch e Guillem Busquets.^[1] No Saló Oval efectuouse a cerimonia de inauguración da Exposición, presidida por Afonso XIII e a raíña Vitoria Uxía.^[1]

Ten unha superficie de 32 000 m². De estilo clásico inspirado no Renacemento español, ten unha planta rectangular con dous corpos laterais e un posterior cadrado, cunha gran cúpula elíptica na parte central. As fervenzas e fontes da escalinata do Palau foron obra de Carles Buïgas, e colocáronse grandes proxectores que aínda hoxe se acenden para emitir luz que escribe o nome da cidade no ceo.^[1]

O Palau Nacional abeira unha grande exposición de arte española, con máis de 5 000 obras procedentes de todo o territorio do Estado. Na súa decoración –de estilo novecentista, contrariamente ó clasicismo da obra arquitectónica–, interviñeron diversos artistas, como os escultores Enric Casanovas, Josep Dunyach, Frederic Marès e Josep Llimona, e os pintores Francesc d'Assís Galí, Josep de Togores, Manuel Humbert, Josep Obiols, Joan Colom e Francesc Labarta.

Entre 1996 e 2004, o palau padeceu unha ampliación a cargo de Gae Aulenti, Enric Steegman, Josep Benedito e Agustí Obiol, co obxectivo de crear espazos para poder acoller todas as obras da colección.^[2]

Notas

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Roig (1995) páx.199
↑ BOE de 27/1/1995 onde se publica o acordo para a rehabilitación entre o Ministerio de Cultura, a Generalitat de Catalunya e o Ajuntament de Barcelona (en castelán)

Véxase tamén

Ligazóns externas

Rehabilitación do Palau Nacional Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. (en catalán)
Visita virtual do edificio (en catalán)

[R99-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Roig (1995) páx.199

[BOE-2] BOE de 27/1/1995 onde se publica o acordo para a rehabilitación entre o Ministerio de Cultura, a Generalitat de Catalunya e o Ajuntament de Barcelona (en castelán)

[1]

[2]