Os músicos de Bremen

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Os músicos de Bremen
Bremer Stadtmusikanten.jpg
Os músicos de Bremen (Die Bremer Stadtmusikanten), escultura erixida en 1951 de Gerhard Marcks (1953).
Título orixinal Die Bremer Stadtmikanten
Autor/a Irmáns Grimm
Ilustrador Theodor Hosemann, Carl Offterdinger, Ludwig Richter, Arthur Rackham
Orixe Alemaña Alemaña
Lingua Lingua alemá
Tema(s) conto
Xénero(s) Conto de fadas, literatura infantil

Os músicos de Bremen[1] (en alemán: Die Bremer Stadtmusikanten) é un conto escrito polos Irmáns Grimm.

A historia[editar | editar a fonte]

Nesta historia, un burro, un can, un gato e un galo, maltratados polos seus donos, abandónanos e deciden ir para Bremen, unha cidade onde coñecerán a liberdade.

No camiño para Bremen, ven luz nunha casa; asexando dentro ollan a catro ladróns gozando do produto do seu roubo. Apoiados nas costas uns dos outros, deciden cantar, coa esperanza de seren alimentados. A súa 'música' ten un efecto inesperado: os homes foxen, non sabendo a orixe de tan estraño son. Os animais quedan na casa, toman un bo xantar, e dormen.

Durante a noite, os ladróns regresan e un deles entra na casa para investigar. Ao ver os ollos do gato brillando na escuridade, pensa que son brasas e inclínase para acender a súa candea. Nunha rápida sucesión de acontecementos, o gato rañoulle a cara, o burro deulle un couce, o can traboulle e o galo escorrentouno porta fóra, cacarexando. O home dixo aos seus compañeiros que fora atacado por monstros: unha bruxa horríbel que o rañou coas súas enormes unllas (o gato), un xigante que lle deu unha malleira (o burro), un ogro que o corta cun coitelo (o can) e, o peor de todo, - un xuíz que lle berrou ao ouvido "Apañen ese traidor" (o galo). Os ladróns abandonan a casa por mor das estrañas criaturas que dela se apoderaran, e os animais viven felices nela até ao final dos seus días.

Significado[editar | editar a fonte]

Esta fábula ten un significado obvio: os catro animais representan as diferentes clases do pobo; os seus donos os rexentes feudais dese tempo. Bremen, unha cidade libre Hanseática onde non existía feudalismo, era o lugar natural para se vivir sen amos.

Bremen recorda esta história a través deunha estatua de bronce de dous metros de altura par da casa do concello da vila (Rathaus).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Título usado nas versións en galego coma en Contos dos irmáns Grimm de Xerais, de 1998 - http://www.xerais.es/libro.php?id=47974

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]