Miquel Àngel Riera

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Miquel Àngel Riera
Miquel Àngel Riera Nadal.jpg
Nacemento29 de abril de 1930
 Manacor
Falecemento20 de xullo de 1996
 Palma
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Barcelona
Ocupaciónescritor
IrmánsAntoni Riera Nadal
PremiosCreu de Sant Jordi, Ramon Llull Award, Premio Josep Plá, Premii Joan Crexells de narrativa e Premi de la Crítica de narrativa catalana
editar datos en Wikidata ]

Miquel Àngel Riera foi un escritor mallorquín en lingua catalana, nado en Manacor (Mallorca) o 29 de abril de 1930 e finado en Palma de Mallorca o 20 de xullo de 1996. Estudou a carreira de dereito e exerceu como avogado, tamén fixo varios cursos de filosofía e letras.[1]

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Poemes a Nai, 1965
  • Biografia (1969,1970)
  • Paràbola i clam de la cosa humana, 1974
  • La bellesa de l'home, 1979
  • Llibre de benaventurances, 1980
  • El pis de la badia, 1992

Novela[editar | editar a fonte]

  • Fuita i martiri de Sant Andreu Milà, 1973, traducido o galego [1] por Xabier R. Baixeiras.
  • Morir quan cal, 1974
  • L'endemà de mai, 1978
  • Panorama amb dona, 1984
  • Els déus inaccessibles, 1987
  • Illa Flaubert, 1990

Contos[editar | editar a fonte]

  • La rara anatomia dels centaures, 1979
  • Crònica lasciva d'una decadència, 1995

Traducións o catalán[editar | editar a fonte]

Poemes de l'enyorament, de Rafael Alberti, 1972

  1. 1,0 1,1 Riera, Miquel Àngel (1992). Fuxida e Maritiro de San Andreu Milà. Xerais. ISBN 8475076122.  na noticia do autor.