Maudgalyāyana

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Maudgalyāyana
Moggallana̞-statue.jpg
editar datos en Wikidata ]

Maudgalyāyana (pali: Moggallāna), tamén coñecido como Mahāmaudgalyāyana ou polo seu nome de nacemento Kolita, foi un dos discípulos máis achegados ao Buda. Descrito polos seus contemporáneos como Subhuti, Śāriputra (pali: Sāriputta) e Mahākāśyapa (pali: Mahākassapa), está considerado o segundo dos máis importantes discípulos do Buda, xunto con Śāriputra. As historias tradicionais contan que Maudgalyāyana e Śāriputra se converteron en vagabundos espirituais durante a súa mocidade. Tras buscar a verdade espiritual durante un tempo, entraron en contacto coas ensinanzas do budismo polos versos que se estenderan amplamente polo mundo budista. Finalmente coñeceron o propio Buda e ordenáronse monxes con el. Maudgalyāyana alcanzou a iluminación pouco despois.

Maudgalyāyana e Śāriputra teñen unha fonda amizade espiritual. Son amosados na arte budista como os dous discípulos que acompañan o Buda, e teñen papeis complementarios como mestres. Como mestre, Maudgalyāyana é coñecido polos seus poderes psíquicos, e adoita ser representado empregándoos nos seus métodos de ensino. En moitos canons budistas temperáns, Maudgalyāyana é fundamental na reunificación da comunidade monástica despois de que Devadatta provocase un cisma. Ademais, Maudgalyāyana está conectado con historias sobre a realización da primeira imaxe do Buda. Maudgalyāyana faleceu aos oitenta e catro anos, asasinado por unha seita rival. Esta morte violenta descríbese nas escrituras budistas como resultado do karma de Maudgalyāyana por matar os seus propios pais nunha vida anterior.

Polos textos postcanónicos, Maudgalyāyana fíxose coñecido pola súa piedade filial grazas a unha lenda na que transfire os seus méritos á súa nai. Isto levou a unha tradición en moitos lugares budistas coñecida como festival dos fantasma, durante o que a xente dedica os seus méritos aos seus ancestros. Maudgalyāyana foi asociado tradicionalmente coa meditación e ás veces cos textos Abhidharma e coa escola Dharmaguptaka. No século XIX, autribuíronse a el reliquias atopadas e que foron amplamente veneradas.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]