Mariano Gamir Ulibarri
 | Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde xuño de 2021.) |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 1877  Madrid |
| Morte | 28 de xullo de 1962 (84/85 anos) Valparaíso de Abajo |
| Actividade | |
| Ocupación | militar |
| Período de actividade | 1893 - |
| Carreira militar | |
| Lealdade | Bando republicano |
| Rama militar | Exército de Terra de España |
| Rango militar | xeneral de brigada |
| Participou no conflito | guerra civil española |
| Familia | |
| Pais | José Gámir y Maladén e Emilia Ulibarri Bote |
| Irmáns | Emilio Gámir y Ulibarri |
 | |
Mariano Gamir Ulibarri, nado en Madrid en 1877 e finado en Valparaíso de Abajo (Cuenca) en 1962, foi un militar español.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Formado na Escola Militar de Toledo, da que logo foi director.[1] Segundo Payne, Gamir era un militar competente e apolítico,[2] que xa era xeneral de brigada no tempo da sublevación militar que o 17 de xullo de 1936 deu orixe á guerra civil española. Mantívose fiel á República e, esta fidelidade foi clave para que Valencia,[3] onde estaba destinado, non triunfase a sublevación pois, nos primeiros días, como xefe da brigada de infantaría da III División orgánica, participou na detención e esmagamento da sublevación. Posteriormente, estivo á fronte das tropas republicanas na fronte de Teruel[1]e dirixiu as operacións na zona do río Alfambra durante a Batalla de Teruel.
Fronte do Norte
[editar | editar a fonte]Destinado na fronte, tivo que retirarse en Bilbao e estivo ao mando do Exército do Norte na batalla de Santander do 14 de agosto ao 1 de setembro de 1937.[4] Cesado 'de facto' para dirixir novas operacións militares, enviouselle á inspección de Ensinanza Militar e a Cataluña como parte do grupo de militares españois que organizou a saída das Brigadas Internacionais en 1938. No final da guerra fuxiu a Francia onde residiu ata 1955, ano en que regresou a España por non ter xa condenas pendentes.
Obras
[editar | editar a fonte]- Gámir Ulibarri, Mariano; Miaja, J. (1939). "De mis memorias". Guerra de España 1936-1939. Campaña del norte. Comisión internacional. Ediciones Estrella.
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Alpert, Michael (2013). The Republican Army in the Spanish Civil War, 1936–1939 (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 9781107028739.
- Payne, Stanley G. (1975). Basque Nationalism. University of Nevada Press. ISBN 978-0-87417-042-9.
- Romero Salvadó, Francisco J. (2013). Historical Dictionary of the Spanish Civil War (en inglés). Lanham, Maryland: The Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-5784-1.
- Thomas, Hugh (1976). Historia de la Guerra Civil Española (en castelán). Barcelona: Círculo de Lectores. ISBN 84-226-0874-X.
