Marcial Gómez Parejo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Marcial Gómez Parejo
Marcial Gómez Parejo 2003.JPG
Marcial Gómez Parejo, 2003.
Nacemento5 de xullo de 1930
 Hinojosa del Duque
Falecemento1 de xuño de 2012
 Córdoba
Nacionalidadeespañola
FillosMiguel Gómez Losada
EidoPintura, Debuxo
Movementorealismo máxico, Surrealismo
Influenciado porAlex Raymond
editar datos en Wikidata ]

Marcial Gómez Parejo, nado en Hinojosa del Duque, Córdoba, 5 de xullo de 1930 e finado en Córdoba, 1 de xuño de 2012, foi un pintor e ilustrador andaluz coñecido polo seu traballo creativo e de realismo máxico.[1][2]

Nas súas orixes artísticas, entre 1949 e 1953, foi influenciado polo debuxante estadounidense Alex Raymond, creador de Flash Gordon.[3] A viñeta, dixo, supuxo a súa conexión inicial coas expresións artísticas.

Nos anos 60 empezou a traballar para a industria téxtil, en Barcelona, ​​onde creou series de guache con influencias do construtivismo xeométrico, con motivos vexetais e outras artes decorativas do norte de Europa e da Unión Soviética, lugares que visitou nesta década

A partir da década de 1970 deixou o mundo de estampaxe e comezou unha pintura ao óleo figurativa con infiltracións surrealistas en diálogo con un tipo de realismo máxico moi persoal e comezou a exhibir en varias galerías

Premios e exposicións[editar | editar a fonte]

Antonella Óleo/tabla 80x80 cm (1979)

Lista de premios e exposicións Marcial Gómez Parejo:[4]

  • 1969: Barcelona, ​​primeiro Premio I Concurso de Deseño Téxtil[5]
  • 1971: Barcelona, ​​segundo premio III Concurso de Deseño Téxtil[6]
  • 1978: Galería Haurie, en Sevilla.
  • 1978: O novo realismo ea escola de Sevilla, en Galería Heller, Madrid (exposición colectiva).
  • 1979: Homenaxe a Bosco na galería Majke Hüsstege, 's-Hertogenbosch, Países Baixos (exposición colectiva).
  • 1980: Galería Heller, Madrid.
  • 1980: Galería-Lieve Hemel en Ámsterdam, Países Baixos. (exposición colectiva)
  • 1986: ARCO (Feira Internacional de Arte Contemporánea), Madrid e Galería Illcenacolo en Piacenza, Italia (exposición colectiva).
  • 1987 i 1992: Hopscotch Gallery, Madrid.
  • 1988: Medalla de Honor polo Premio Pintores para el 92 da Caja Provincial de Córdoba, para o obra Interior en ocres.[7]
  • 1989: Galería Nolde, Navacerrada.
  • 1998: Sala de exposición Cajasur Córdoba.
  • 2004: Exposición retrospectiva no Palais de la Merced Arts Foundation Rafael Boti, Córdoba.[8]
  • 2011: Magischer Realismus aus Spanien. Im Schatten der Träume (Na sombra dos soños. Realismo máxico en España), no Museo Panorama, Bad Frankenhausen, Alemaña. (exposición colectiva con Luís Sáez, José Hernández, Eduardo Naranjo, Vicente Arnas, José Veies Dino Valls i).[9]

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Asensi, Alfredo (3-6-2012). "Muere Marcial Gómez, pintor de la imaginación y el realismo mágico". eldiadecordoba.es (en castelán). Consultado o 6-7-2014. 
  2. Moreno, Aristóteles (8-2-2009). "Marcial Gómez Pintor: Los artistas no somos persones normales". ABC (en castelán). Consultado o 6-7-2014. 
  3. Albert, Manuel J. (11-7-2011). "El pintor amigo de Flash Gordon". El País (en castelán) (Córdoba). Consultado o 6-7-2014. 
  4. "Muere el pintor Marcial Gómez a los 81 años". Diario Córdoba (en castelán). 3-6-2012. Consultado o 6-7-2014. 
  5. "Exposición de las obras seleccionadas en el I Concurso de Dibujo Nacional" (PDF). La Vanguardia (en castelán). 26-11-1969. Consultado o 6-7-2014. 
  6. "El concurso de dibujo tèxtil fallado". ABC (en castelán). 18-11-1971. Consultado o 6-7-2014. 
  7. "Noticias Museo de Dibujo Castillo de Larrés". Revista Serrablo (en castelán) (68). 1-6-1988. Consultado o 6-7-2014. 
  8. Ramos, Raúl (3-10-2004). "Marcial Gómez, pintor: Mi pintura ha nacido de la libertad". ABC (en castelán) (Córdoba). Consultado o 6-7-2014. 
  9. Panorama Museum, ed. (9-7-2011). "Im Schatten der Träume – Magische Figuration aus Spanien (09.07.2011 bis 23.10.2011)" (en alemán). Consultado o 5-7-2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]