Manuel Teixeira Gomes

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Manuel Teixeira Gomes
Marques-oliveira teixeira-gomes-1.jpg
Retrato de Manuel Teixeira Gomes aos 21 anos, por João Marques de Oliveira
Nacemento27 de maio de 1860
 Portimão
Falecemento18 de outubro de 1941
 Bugia
NacionalidadePortugal
Relixióncatolicismo
Alma máterUniversidade de Coimbra e Universidade do Porto
Ocupaciónpolítico, diplomático e escritor
PremiosGrã-Cruz da Banda das Três Ordens
Assinatura Manuel Teixeira Gomes.svg
editar datos en Wikidata ]
Manuel Teixeira Gomes contra 1910

Manuel Teixeira Gomes, nado en Vila Nova de Portimão o 27 de maio de 1860 e finado en Bougie ( Alxeria) o 18 de outubro de 1941, foi un escritor e político portugués, o sétimo presidente da Primeira República Portuguesa do 6 de outubro de 1923 ata o 11 de decembro de 1925.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de José Libânio Gomes e Maria da Gloria Teixeira de Seixas Braga, educouse na casa familiar ata entrar no Colexio de San Luís Gonzaga, en Portimão. Aos dez anos entrou no Seminario Maior de Coímbra e posteriormente matriculouse en medicina na Universidade de Coímbra, non obstante desistiu ao pouco tempo, contrariando a vontade do pai. Mudouse entón para Lisboa, onde entrou no círculo intelectual de Fialho de Almeida e João de Deus. Máis tarde, coñecerá outras figuras importantes da cultura literaria da época, como Marcelino Mesquita, Gomes Leal e António Nobre.

Logo de realizar o servizo militar estableceuse no Porto en 1881, e aí coñeceu a Sampaio Bruno co que colaborou en revistas e xornais, entre eles O Primeiro de Janeiro, Folha Nova, Arte & Vida (1904-1906) e Atlântida (1915-1920).

Despois de se reconciliar coa familia, viaxou a partir de 1891 por Europa, Norte de África e Próximo Oriente como representante comercial dos produtos agrícolas producidos polas propiedades do pai (principalmente améndoas e figos). En 1899 publicou o seu primeiro libro, Inventário de Junho, un libro de viaxes e impresións.

Manuel Teixeira Gomes como Presidente da República.

Republicano convencido tras a proclamación o 5 de outubro de 1910 da república exerceu o cargo de ministro plenipotenciario de Portugal no Reino Unido (1911-1918). Volveu a Portugal en xaneiro de 1918 e estivo en arresto domiciliario durante a ditadura de Sidónio Pais. Volveu á diplomacia tras a caída do réxime sidonista e foi ministro plenipotenciario en España (1919) e de novo no Reino Unido (1919–1923). Estivo na delegación portuguesa na Conferencia de Paz de París (1919–1920) e foi o candidato do Partido Democrático nas eleccións presidenciais de agosto de 1919 que gañou António José de Almeida. Delegado na Liga de Nacións e vicepresidente da Asemblea Xeral (setembro e 1922). A proposta de Afonso Costa[1] o parlamento elixiuno Presidente da República o 6 de agosto de 1923 e asumiu o posto o 3 de outubro ata a súa renuncia o 11 de decembro de 1925, nun contexto de enorme perturbación política e social[2]. A xustificación oficial foi o seu interese en dedicarse exclusivamente á literatura. O 17 de decembro embarcou no navío neerlandes «Zeus» rumbo a Orán, en Alxeria, nun autoexilio voluntario. Morreu en 1941 e ata outubro de 1950 os seus restos mortais non volveron a Portugal.

Deixou unha considerable obra literaria, integrada na corrente nefelibata, cunha prosa coidadamente clásica con temas decaentes, grotescos e cómicos, e cun erotismo desenfreado e un paganismo helénico[3].

Obra[editar | editar a fonte]

  • Cartas sem Moral Nenhuma (1904)
  • Agosto Azul (1904)
  • Sabina Freire (1905)
  • Desenhos e Anedotas de João de Deus (1907)
  • Gente Singular (1909)
  • Cartas a Columbano (1932)
  • Novelas Eróticas (1935)
  • Regressos (1935)
  • Miscelânea (1937)
  • Maria Adelaide (1938)
  • Carnaval Literário (1938)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Maria Luísa V. de Paiva Boléo (1996) Oito Presidentes para a História (1910-1926) Público Magazine
  2. Biografía na web oficial da Presidencia da República Portuguesa
  3. Massaud Moisés (1997) A literatura portuguesa Editora Cultrix, p. 226

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]