O cantante, debuxante e humorista gaditano Pablo Carbonell, o baixista galego Many Moure e o teclista arxentino Guillermo Piccolini formaron este grupo en 1985, en plena Movida madrileña; o grupo disolveuse en 1992, volvendo en 2007. Cultivou un tipo de canción cuxas acenos de identidade son unha particular e irreverente orixinalidade e un transgresor sentido do humor. Tras o seu maxisingle "Yo no me llamo Javier" veu o seu mellor disco, 30 años de éxitos (Ariola, 1986), onde é perceptible o influxo de Madness e a Orquesta Mondragón. En 1987 saíu Por Biafra, cuxo mellor tema é "On the Desk". En 1989 divulgouse o seu terceiro álbum, Mundo Caracol, e a súa traxectoria conclúe con Toreros muertos: Cantan en Español, editado no ano 92 e producido por Piccollini.
Entre as súas cancións máis recordadas figuran a que lles dá nome, Mi agüita amarilla, Yo no me llamo Javier, Soy un animal, Pilar , On the Desk, Falangista (Onde Carbonell facía unha divertida crítica sobre a súa suposta ideoloxía) e 1789.
