Lo más sublime

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lo más sublime
Lo mas sublime 1927 publicitat a Popular Film 21 7 1927.jpg
Ficha técnica
Director Josep Enric Ponsa
Produtor Llorenç Arché Codina
Guión Josep Enric Ponsa
Intérpretes Antonio B. de Vila
Mercedes Doménech
Rosita Ponsa
Lina Vivarelli
Antonio Granell
Fotografía Antonio Burgos
Montaxe Ramón Moore Puigdollers
José Navarro
Ano 1927
Duración 60 min, 1614 metros
País Cataluña Cataluña

Lo más sublime ou Respetad a los señores maestros[1] (O máis sublime ou Respectar os profesores) é un filme mudo catalán inédito producido en 1927 en Barcelona[2] por Producciones E.L.A.[3] O drama, dirixido por Josep Enric Ponsa, foi realizado por un grupo de afeccionados emprendedores que rodou a película durante as fins de semana de catro meses en diferentes lugares da Costa Brava,[4][5][6] principalmente en Blanes. A película incorpora as preocupacións sociais do tempo incorporando unha visión anarquista da necesidade educativa que o país sufría.[1]

Argumento[editar | editar a fonte]

En San Cebrian, unha cidade costeira, Rosa esperaba a volta do seu marido pescador, coa súa filla Nuri e o seu afillado Sardinilla, cando foi atopado morto despois dunha tempestade. Os amigos da familia, Antonio e Rosita, acompañados por Sardinilla, deciden buscar un tesouro coa axuda dun mapa que conservaba Rosita. Os seus inimigos, Tomás e Andrés, intentarán facerse con el mediante un engano. Andres, alén de arelar a Rosita, a amada de Antonio, é unha vítima da cobiza de Tomás, e, ferido, volverá ao bo camiño grazas a Antonio e a Sardinilla.[7]

Personaxes[editar | editar a fonte]

Personaxe Actor Pseudónimo de
Antonio[8] Antonio B. De Vila Antonio Burgos
Rosa Mercedes Doménech
Ana Maria Rosita Ponsá
Clara Lina Vivarelli
Andrés, el traïdor Antonio Granell
Carlos, el Sardinilla Valeriano Cortés
Juan Jaime Reixach Jaume Ponsá Doménech
Gaspar Julio Paya
Ibo, capitán da escuna Eduard de C. Tarragó Josep Maria Casals Tarragó
Lucas Enrique Filló
Niña Nuri Nuria Burgos

Sobre a película[editar | editar a fonte]

A película foi realizada por Producciones E.L.A., unha empresa de nova creación que só realizou este filme.[3] Llorenç Arché Codina foi un dos promotores como produtor, xunto con Josep Enric Ponsá como director, Antonio Burgos como decorador[9] e Josep Maria Casals Tarragó como productor executivo e actor.[5]

Sa Palomera, o fondo, eo primeiro plano a danza da muller na escultura "Al Sardanista".

Foi filmado na década de 1920, cando a paisaxe da Costa Brava comezaba a ser de interese para os cineastas. Xunto con Lo más sublime, tamén foron filmados á vez: Lillian (1921), Entre Marinos (1920), O místico (1926), Baixant de la font del gat (1927) etc.[6] Os exteriores foron filmados en Blanes e na costa entre Blanes, Lloret de Mar e Tossa de Mar. No inicio do filme ofrécese unha visión xeral de San Cebrian tirada dende a rocha Sa Palomera, en Blanes, considerado o principio da Costa Brava.[10]

O 20 de setembro 1927[8] realizouse unha proxección en probas para a crítica, que aconsellou recortar e eliminar intertítulos así como suprimir algunhas escenas da película antes de presentala ao público.[3] Con estas modificacións augurábase un grande éxito en España e a posibilidade de éxito no exterior.[11] Estreouse no Teatre Novedades o 9 de xullo de 1928.

En 1992, unha copia da película almacenada no formato orixinal de nitrocelulose poloos fillos do director, Albert e Josep Mª Casals Martorell foi recuperada[12] pola Filmoteca de Catalunya que a transferiu a un formato que garantise a súa seguridade. O 31 de xaneiro de 1994 reestreouse Lo más sublime[5][13] no Cine Alcázar, acompañado ao piano por Juan Pineda e coincidindo coa apertura da exposición en Barcelona de material publicitario entre 1925 e 1936 da empresa catalá de distribución Mundial Film.[14]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Porter i Moix, Miquel (1990). 1895-1990. Historia del cinema a Catalunya. Barcelona: Generalitat de Catalunya. p. 175. Consultado o 27 de xaneiro de 2014. 
  2. Suarez Guillen, Antonio (16 de xuño de 1927). "¿Se incorpora Barcelona a la industria cinematográfica española?". Popular Film (en castelán) (Barcelona). Ano II (46): 5, 6. Consultado o 8 de febreiro de 2014. 
  3. 3,0 3,1 3,2 P. de F. (24 de setembro de 1927). "Una primera producció. La E.L.A. presenta "Lo más sublime"" [Unha primeira produción. E.L.A. presenta "Lo más sublime"]. La Publicitat (en catalan) (Barcelona). Ano XLIX (16699): 8–9. 
  4. "La Costa Brava, escenario de Lo más sublime" [A Costa Brava, o escenario para Lo más sublime]. Popular Film (en castelán) (Barcelona). Ano II (60): 1, 27, 28. 16 de xuño de 1927. Consultado o 8 de febreiro de 2014. 
  5. 5,0 5,1 5,2 De La Riva, Pere (31 de xaneiro de 1994). "Lo más sublime. Suplement al programa nº19". El Fons de l'Arxiu. Filmoteca de Catalunya (en catalán) (Barcelona: Generalitat de Catalunya). Curs 1993-1994. 
  6. 6,0 6,1 Molinas i Falgueras, LLuís (2009). Costa Brava, plató de cinema [Costa Brava, escenario de cinema] (en catalán). Girona: Brau Edicions. p. 15. ISBN 978-84-613-4243-3. 
  7. Portell i del Pozo, Rosa (1998). Lo más sublime (1927), d´Enrique Ponsa (en catalan). Xirona: Curs de doctorat. Any del bienni 1998-1999 (Universidade de Xirona). 
  8. 8,0 8,1 "Producciones E.L.A.". Arte y Cinematografía (en castelán). Ano XVIII (317-318): 64. Set/Out 1927. Consultado o 8 de febreiro de 2014. 
  9. Santos Cantero, Mateo (18 de agosto de 1927). "La industria del celuloide en España". Popular Film (en castelán). Ano II (55): 5. Consultado o 8 de febreiro de 2014. 
  10. Gómez Martínez, Ferran (1996). Lo más sublime. Historia del cinema fins a 1930 (en catalán). Barcelona: Universitat de Barcelona. 
  11. "Proyecciones de Prueba. Lo más sublime.". Popular Film (en castelán). Ano II (61): 7. 29 de setembro de 1927. Consultado o 8 de febreiro de 2014. 
  12. Riambau, Esteve (1 de febreiro de 1994). "La Filmoteca recupera una cinta catalana inèdita dels anys 20 titulada 'Lo más sublime'". Diari AVUI (en catalán). Ano XVIII (5844): 42. 
  13. Gimenez i Riba, Anton. "Lo más sublime. Suplement al programa nº19". El Fons de l'Arxiu. Filmoteca de Catalunya (en catalán) (Barcelona: Generalitat de Catalunya). Curs 1993-1994. 
  14. Mercadé, J. (2 de febreiro de 1994). "Cine Club Sabadell, primera entitat local que exporta una exposició a Barcelona". Diari de Sabadell (en catalán). Ano XVIII (3669): 4. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografia[editar | editar a fonte]

  • Portell i del Pozo, Rosa (1998). Lo más sublime (1927), d´Enrique Ponsa (en catalán). Xirona: Curs de doctorat. Any del bienni 1998-1999 (Universidade de Xirona). 
  • Gómez Martínez, Ferran (1996). Lo más sublime. Historia del cinema fins a 1930 (en catalán). Barcelona: Universidade de Barcelona. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]