Leandro N. Alem

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Leandro N. Alem
Leandro N. Alem.jpg
Nacemento11 de marzo de 1842
 Buenos Aires
Falecemento1 de xullo de 1896
 Buenos Aires
Causatiro na cabeça
SoterradoCemitério da Recoleta
NacionalidadeArxentina
Alma máterUniversidade de Buenos Aires
Ocupaciónpolítico e estadista
PaiLeandro Antonio Alen
editar datos en Wikidata ]

Leandro N. Alem, nado en Buenos Aires o 11 de marzo de 1842 e finado ibídem o 1 de xullo de 1896,[1] foi un avogado, político, revolucionario, estadista e masón arxentino, destacado por ter fundado a Unión Cívica Radical e liderado dúas insurreccións armadas. Bautizado como Leandro Alen, el mesmo modificou o seu apelido de mozo, substituíndo o n final por un m. Tradicionalmente o seu nome foi escrito como Leandro N. Alem e, nalgúns casos, como Leandro Nicéforo Alem, aínda que o seu segundo nome é obxecto de debate entre os historiadores.[2][3][4][5]

Comezou na política dende o Partido Autonomista de Adolfo Alsina, polo cal sería deputado provincial en dúas ocasións. Tamén foi deputado nacional polo Partido Republicano.

En 1890 foi un dos fundadores da Unión Cívica e xefe político da errada Revolución do Parque, contra o réxime fraudulento do PAN. En 1891 liderou o sector da Unión Cívica que fundou a Unión Cívica Radical. En 1893 liderou unha segunda insurrección armada, que volveu ser derrotada.

Nas eleccións lexislativas de 1895 foi elixido deputado deputado nacional. O 1 de xullo de 1896 suicidouse, logo de escribir un soado testamento político.

Chegou a ser Gran Mestre da Gran Loxia de Libres e Aceptados Masóns da República Arxentina.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Bautismo, Ntra Sra de Balvanera, Ciudad de Buenos Aires, L2 F122
  2. Yunque, Álvaro (1946). Alem, el hombre de la multitud. Buenos Aires: Claridad. pp. 10–12. Leandro foi bautizado en Balvanera o 7 de abril de 1942. Dionisio Farías e Felisa Pérez foron os seus padriños. Na acta non figura ese segundo nome, Nicéforo, que moitos dos seus biógrafos aceptan. Alem, que modificou o seu apelido sendo moi novo,... asinaba tamén Ln. Alem. (Hai tarxetas del así impresas.) Nunha ocasión o seu médico e correlixionario Martín Torino, preguntoulle que significaba ese n minúsculo xunto ó L inicial. E respondeulle: 'Quere dicir nada'. Porén debo engadir que en oportunidade do casamento do seu fillo Leandro con Justa César Hillner, por ser ambos menores de idade, debeu outorgar o seu consentimento e, ó ainaar a acta número 0044, labrada o 2 de marzo de 1896, fíxoo asentando os seus nomes deste xeito: Leandro Nicéforo Alem. Esta acta está na cuarta sección do rexistro Civil. 
  3. Cabral 1967, pp. 42-43.
  4. Balmaceda, Daniel (2015). "La 'N' de Leandro N. Alem". Espadas y corazones: El costado humano de la historia argentina. Buenos Aires: Sudamericana. ISBN 9789500754262. 
  5. (Del Mazo, Gabriel (1955). El Radicalismo. 
  6. "logiakorn.com.ar". Arquivado dende o orixinal o 16 de setembro de 2014. Consultado o 11 de xaneiro de 2018.