L'Homme Machine

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

L'Homme Machine (O Home Máquina) é unha obra filósofica de Julien Offray de La Mettrie que apareceu anónimamente en Leiden en 1748. É o exemplo máis radical do século XVIII en canto a produción de materia de explicación mecanicista e materialista do home. O libro foi moi mal acollido na súa época e desencadeou tempestades entre os medios eclesiásticos, o que produciu que os ecos da obra non traspasaran o límite do seu tempo e que o autor fora perseguido por Holanda.

Punto de vista filósofico[editar | editar a fonte]

Para La Mettrie a materia está dotada dunha tendencia esencial cara o movemento. O autor apóiase nas experiencias dos biólogos contemporáneos como por exemplo: Trembley, Réamur e Haller. O proxecto de esta obra de inspiración cartesiana é diferente do que Descartes estableceu; unha ruptura entre o animal (máquina) e o home (unión substancial da alma e o corpo).

O autor extrae de aquí consecuencias sobre a posibilidade de educar aos primeiros primates, para establecer semellanza cos homes. A moral da obra está de acordo co materialismo mecánico. Non existe ningún valor moral absoluto e transcendente, polo tanto a ética non pode estar fundada máis que na natureza e na sociedade. A sociedade recompensa e castiga en función do interese que se encontra no comportamento, por iso, non se poñen obxecións na xerarquía de valores nin no sistema de sancións.

A moral social oponse á moral fundada na natureza e nos ditados da razón. A moral do pracer busca felicidade, que ven a ser para La Mettrie, gozar de sensacións agradables.

Contido[editar | editar a fonte]

A obra desenvolve unha tese de identidade entre as funcións psíquicas e os estados corporais. Radicalizou a posición de Descartes que consideraba o corpo vivo dos animais como máquinas e estendeuno ata o ser humano.

En continuidade coa historia natural da alma, La Mettrie reafirma a súa teoría materialista. A diferenza entre o home e o animal é gradual e non esencial; se o home se dotou de linguaxe, non debe verse máis ca un simple accidente da materia. Alí onde outros falaban de esencia e finalidade, La Mettrie non admitía que era un accidente na materia senon que era unha virtude do monismo materialista que se dá no home na unidade do físico e do moral.

O único principio que gobernaba o ser humano é a sensación que supón facer algo en concreto. Tamén recoñece que a alma, a razón e a vontade non constitúen os valores principais.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Huisman, Denis (2002). Diccionario de las mil obras clave del pensamiento. Madrid: Tecnos. pp. 335–336. ISBN 84-309-2978-9. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]