Josu Uribetxeberria Bolinaga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Josu Uribetxeberria Bolinaga
Nome completoJosu Uribetxeberria Bolinaga
AliasBolinaga
Data de nacemento1955
Lugar de nacementoMondragón,España
Data de falecemento16 de xaneiro de 2015
Lugar de falecementoMondragón,España
OrganizaciónEuskadi Ta Askatasuna

Josu Uribetxeberria Bolinaga, nado en Mondragón (Guipúscoa) en 1955 e finado na mesma localidade o 16 de xaneiro de 2015, foi un membro da banda terrorista Euskadi Ta Askatasuna (ETA).

Biografía[editar | editar a fonte]

Pancarta no monte Urgull de San Sebastián reclamando a súa posta en liberdade, en agosto de 2012.

Membro de ETA desde mediados de 1983,[1] foi detido o 1 de xullo de 1997 a raíz da liberación do funcionario de prisións secuestrado José Antonio Ortega Lara. No momento da súa detención decidiu deixar morrer de fame a Ortega Lara, negándose a dar os datos do zulo subterráneo onde estaba secuestrado.[2]

Posteriormente foi xulgado e condenado a 178 anos de cadea polo asasinato de tres gardas civís, a 14 anos por secuestrar durante 116 días ao empresario Julio Iglesias Zamora en xuño de 1993,[3] e a 32 anos polo secuestro de Ortega Lara en xaneiro de 1996,[4] a quen mantivo encerrado nun zulo durante 532 días.[5]

En agosto de 2012, tras térselle diagnosticado un cancro terminal, iniciou unha folga de fame para reclamar a súa excarceración que foi secundada por outros 254 membros de ETA presos.[6] O 17 de agosto o Ministerio del Interior concedeulle o terceiro grao penitenciario, propoñendo á Audiencia Nacional que lle concedera a liberdade provisional «por razóns humanitarias», aínda que con condicións. A AVT considerou unha «traizón» esta decisión do Goberno.[7] O auto de liberdade condicional, con data 30 de agosto de 2012, recollía que padecía un cancro xeneralizado, terminal e en situación irreversible, segundo os informes forenses, factor determinante para a resolución favorable.[8] O 12 de setembro a Audiencia Nacional decretou a súa posta en liberdade,[9] rexeitando o recurso á súa excarceración interposto pola Fiscalía.[10] O ex-xuíz Baltasar Garzón amosou publicamente o seu desacordo coa Fiscalía afirmando que «un Estado de dereito non pode permitir que unha persoa morra en prisión».[11]

O 16 de xaneiro de 2015, faleceu en Mondragón debido ao cancro que padecía desde xuño de 2005.[8]

Notas[editar | editar a fonte]