Johnny Thomson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Johnny Thomson
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Estados Unidos de América Estados Unidos
Anos en activo 8 (1953-1960)
Escudería(s)
Grandes Premios disputados 8
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 1
Pole positions 1
Voltas rápidas 1
Primeiro GP 500 Millas de Indianápolis de 1953
Derradeiro GP 500 Millas de Indianápolis de 1960

John A. Thomson (9 de abril de 1922 - 24 de setembro de 1960) foi un piloto de carreiras estadounidense. Thomson foi alcumado "o escocés voador".[1] Gañou varios campionatos en midgets e sprint cars antes de competir en Championship Car (agora IndyCar). Logrou a pole position nas 500 Millas de Indianápolis de 1959.

Antecedentes[editar | editar a fonte]

Thomsom naceu o 9 de abril de 1922 fillo de William e Marion Ross Thomson.[2] Graduouse na Lowell High School e logo na New England Aircraft School.[2]

Serviu na Forza Aérea dos Estados Unidos como xefe de tripulación durante a Segunda Guerra Mundial en Córsega e Italia entre 1942 e 1945 nun Bombardeiro B-25.[2] Thomson recibiu unha estrela de servizo de cinco puntas polos seus servizos e a medalla da Forza Aérea Distinguida.[2]

Thomson coñeceu á súa futura esposa Evelyn Peterson en 1951.[2] Trasladouse desde a zona de Springfield a un rancho de cinco acres que construíu preto de Boyertown, Pensilvania a mediados dos anos 50.[2]

Coches midget[editar | editar a fonte]

Thomson comezou a ver carreiras nunha pista ao outro lado da rúa desde a súa casa en 1937 e 1938 en Lowell.[2] Comezou a correr en pista en 1938 contra os desexos dos seus pais cun coche con motor V8 que construíu el mesmo.[2] Despois de regresar da guerra, retomou as carreiras de migets na Bay State Racing Association.[2] A súa primeira vitoria foi no Seekonk Speedway en 1946 e gañou sete veces en 1947.[2]

Thomson gañou o título de 1948 da United Car Owners Association (UCOA) en Nova Inglaterra despois de gañar 32 carreiras de midgets.[3][2] Gañou o seu segundo título da UCOA en 1949, tamén participou nalgúns eventos do American Racing Drivers Club (ARDC).[2] Cambiou ao ARDC en 1950 para quedar quinto nos puntos e segundo en 1951.[2]

Gañou o campionato de 1952 da AAA na división oriental dos midget car, despois de gañar dúas veces no Williams Grove Speedway.[3]

Coches de campionato[editar | editar a fonte]

Conduciu nas series AAA e USAC Championship Car, competindo nas tempadas 1953-1960 con 69 saídas, incluídas as carreiras das 500 Millas de Indianápolis en cada tempada. Rematou entre os dez primeiros 43 veces, con 7 vitorias. O seu mellor resultado na Indy foi o terceiro en 1959 despois de comezar a carreira na pole position.[3] Roy Sherman, o primeiro campión nacional de midgets, foi o seu xefe mecánico en varias Indy 500.[2]

Gañou a súa primeira carreira de champ cars na Milwaukee Mile en 1955.[2] Rematou no terceiro posto na tempada despois de ter que ausentarse a metade da tempada mentres se curaba dun accidente no Langhorne Speedway.[2] Bateu co coche de Jerry Hoyt mentres lideraba, rompeu cinco costelas, machucouse as vértebras e rompeu o ombreiro en oito lugares.[2] En 1957, Thomson gañou en Langhorne; tamén acadou dúas pole positions.[2] En outubro estrelouse na California State Fairgrounds Race Track sufrindo feridas internas.[2] En 1958 rematou terceiro con vitorias na Springfield Mile, DuQuoin State Fairgrounds, California Fairgrounds e Syracuse Mile.[2] Logrou dúas pole positions en 13 saídas.[2] En 1959, competiu principalmente en champ cars e terminou terceiro nos puntos despois de lograr en Milwaukee máis tres voltas rápidas.[2] Tivo un accidente nunha carreira de automóbiles sprint en Williams Grove en setembro e perdeuse o resto da tempada.[2]

Foi o primeiro piloto en gañar unha carreira de 100 millas (166 km.) en menos dunha hora en Langhorne Speedway. [3] A velocidade media no seu champ car foi de 100.174 millas por hora.[3]

Coches sprint[editar | editar a fonte]

Thomson fixo que o seu primeiro "Big Car (Gran coche)" (agora sprint car) en setembro de 1952 no Vermont State Fairgrounds.[2] Correu principalmente no circuíto oriental da AAA en 1953, terminou noveno despois de gañar en Altamont, Nova York.[2] Thomson gañou o campionato Eastern AAA Big Car en 1954 despois de gañar oito eventos.[2] A AAA rematou despois da tempada 1955 e foi substituída polo United States Automobile Club (USAC) en 1956. Continuou na división oriental en 1956 e gañou en Williams Grove, Trenton Speedway e Reading Fairgrounds Speedway, terminou segundo en puntos por detrás de Tommy Hinnershitz.[2] As carreiras de automóbiles sprint de Thomson en 1957 disputounas principalmente na división oriental da USAC, gañou dúas veces en Reading e unha vez no recinto feiral de Allentown para terminar terceiro nos puntos.[2] Thomas volveu tras unha lesión para gañar a primeira carreira oriental das USAC Sprint Car Serie de 1958 en Williams Grove, seguiu con dúas vitorias en Reading e outra en Allentown para gañar o campionato oriental.[2]

Morte[editar | editar a fonte]

Thomson corría nun Sprint Car da USAC na Great Allentown Fair o 24 de setembro de 1960.[2] Nunha pista seca e chea de fochancas o seu coche trompeou e estrelouse caontra o valo e envorcou na zona do estadio.[3][2] Saíu despedido e quedou atrapado debaixo do coche despois de que deixase de rodar.[2] Rompeu unha perna e morreu varias horas despois no Allentown General Hospital.[2] O seu amigo Tommy Hinnershitz anunciou a súa retirada das carreiras pouco despois da morte de Thomson. [2]

A súa muller e catro fillos (Dale, Dana, David e Darryl) sobreviviron a Thomson. [2]

Premios á carreira[editar | editar a fonte]

Thomson ingresou no National Sprint Car Hall of Fame en 1996 [2] e no National Midget Auto Racing Hall of Fame en 1997. [3]

Resultados completos do coche de campionato AAA / USAC[editar | editar a fonte]

Ano 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pos Puntos
1953 500
32
MIL
13
SPR
DET
SPR
MIL
DUQ
PIK SYR
ISF
SAC
PHX
- 0
1954 500
24
MIL
NTS
LAN DAR
NSC
SPR
MIL DUQ
PIK SYR
9
ISF
SAC
PHX
LVG
43º 40
1955 500
4
MIL
1
LAN
15
SPR
MIL
DUQ
PIK SYR
5
ISF
2
SAC
2
PHX
2
1.380
1956 500
32
MIL
2
LAN
18
DAR
9
ATL
3
SPR
10
MIL
14
DUQ
2
SYR
3
ISF
16
SAC
DNP
PHX
10º 710
1957 500
12
LAN
1
MIL
2
DET
18
ATL
17
SPR
14
MIL
4
DUQ
2
SYR
3
ISF
17
TRE
2
SAC
14
PHX
1.110
1958 TRE
3
500
23
MIL
4
LAN
18
ATL
3
SPR
1
MIL
22
DUQ
1
SYR
1
ISF
2
TRE
2
SAC
1
PHX
14
1.520
1959 DAY
7
TRE
20
500
3
MIL
1
LAN
DNQ
SPR
4
MIL
2
DUQ
16
SYR
16
ISF
Wth
TRE
SAC
PHX
1.400
1960 TRE
20
500
5
MIL
18
LAN
NSC
SPR
9
MIL
23
DUQ
9
SYR
4
ISF
5
TRE
SAC
PHX
800

Referencia:[4]

Resultados nas 500 Millas de Indianápolis[editar | editar a fonte]

Resumo da súa carreira no Campionato Mundial[editar | editar a fonte]

As 500 Millas de Indianapolis formaron parte do Campionato Mundial da FIA desde 1950 ata 1960. Os pilotos que competiron en Indy durante eses anos recibiron puntuaron e participación no Campionato Mundial. Johnny Thomson participou en 8 carreiras do Campionato Mundial. Comezou na pole unha vez, estableceu 1 volta rápida e terminou no podio unha vez, acumulando un total de 10 puntos no Campionato do Mundo.

Notas[editar | editar a fonte]

Referencias

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]