Interfase

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ilustración da interfase en Gray's Anatomy. A cromatina aínda non está condensada, e a célula está exercendo as súas funcións normais.
Núcleo dunha célula (HT1080) en interfase (probablemente en G1). O Citoplasma non é visible. Imaxe de microscopio óptico co ADN marcado con DAPI.
Esquema do ciclo celular: I=Interfase, M=Fase de división (mitose + citocinese).

A Interfase é a fase do ciclo celular na que a célula pasa a maior parte da súa vida, realiza a maioría das funcións que lle corresponden segundo a súa diferenciación, e prepárase para a división celular. A interfase supón case o 90% do tempo do ciclo celular en mamíferos.[1] Para prepararse para a división, a célula incrementa o seu tamaño e replica o seu ADN. A interfase é o período no que a célula obtén os nutrientes que precisa, medra, expresa os seus xenes, e fai todas as súas funcións típicas. Aínda que durante a interfase se produce unha activa preparación da mitose, a interfase non forma parte da mitose, senón que é unha fase previa do ciclo celular.[2] A interfase vai seguida da mitose, da meiose ou da apoptose.

Identificación[editar | editar a fonte]

Ao microscopio, a interfase pode recoñecerse porque a envoltura nuclear está intacta, e a cromatina non está condensada, polo que non se observan cromosomas no núcleo, os cales non se empezarán a formar ata a profase mitótica. O nucléolo tamén é visible. Os centríolos son visibles na célula animal, pero non se observa o fuso acromático.

Períodos da interfase[editar | editar a fonte]

A interfase comprende tres períodos ou estadios. Cada un avanza ao seguinte cando os puntos de control ou checkpoints do ciclo celular comproban que o estadio anterior se completou correctamente. Hai un destes puntos de control ao final do período G1 e outro ao final do G2. Os tres perídos son:

  • Fase G1. A súa denominación procede do inglés gap (intervalo). A célula crece e funciona normalmente, sintetizando as súas proteínas. Xeralmente é o período de maior duración da interfase. Unha célula humana de división rápida que se divida en 24 horas, pasará 9 horas neste período. O ADN está en forma de filamentos de cromatina dunha cromátida. Ao final da fase hai un punto de restrición no que a célula se asegura que o ADN está intacto e a célula está funcionando normalmente antes de entrar na fase S. Aparecen determinadas ciclinas e quinases dependentes de ciclinas (CDK) e fórmase ao final do período o complexo CDK-ciclinas chamado factor promotor da fase S (SPF), que cando é fosforilado orixina a cascada de reaccións que activa as proteínas que promoverán a replicación do ADN na fase S.
  • Fase S. A súa denominación procede do inglés synthesis (do ADN). Nesta fase a célula duplica o seu ADN, polo que cada filamento de cromatina estará formado por dúas cromátidas, que se separarán despois durante a mitose e irán cada cromátida de cada filamento a unha célula filla. Unha vez replicado o ADN, compróbase que non se replique máis veces, o que nos lévedos se consegue degradando a proteína cdc6, fosforilando Orc2/6 e excluíndo do núcleo as proteínas mcm. Tamén se comproba que o ADN non teña danos, para o cal intervén a quinase ATR, que desencadea unha cascada de reaccións que en caso necesario paran o ciclo celular.
  • Fase G2. A célula reanúda a seu crecemento e prepárase para a mitose. Algúns organismos (embrións de Xenopus, células tumorais) saltan esta fase e pasan directamente da fase S á mitose. A fase iníciase cando se chegan a niveis altos do factor de promoción da maduración (MPF), formado pola ciclina B1 e CDK1. A inhibición de CDK1 por diversos factores proteicos detén o ciclo se hai danos no ADN. Algúns destes factores proteicos tamén poden inervir para parar o ciclo nas dúas fases anteriores en resposta a danos no ADN. A concentración e a actividade do complexo ciclina B1/CDK1 é fundamental para determinar o comezo da mitose.
  • Ademais, algunhas células que non se dividen pasan de G1 á fase G0, despois do punto de restrición de G1. Nesta fase a célula está quiescente e fóra do ciclo celular.[3]

.

Artigo principal: Ciclo celular.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Mader, S. S. 2007. Biology 9th Ed. McGraw Hill Higher Education, Boston, MA, USA. ISBN 978-0-07-325839-3
  2. The Cell Cycle & Mitosis Tutorial The Biology Project - Cell Biology. University of Arizona.
  3. Re: Are the cells in the G0 (g zero) phase of mitosis really suspended? Erin Cram, Grad student, Molecular and Cellular Biology, University of CA, Berkeley. 1999. MadScience Network. Question ID 942142089.Cb.