Illa do Llatzeret

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Entrada Principal da illa do Llatzeret, antigo hospital militar.
Vista do lazareto desde Sol do Leste, Villacarlos/É Castell.

A illa do Llatzeret (Lazareto en galego) é unha illa situada no interior do porto de Maó, Menorca, na que se construíu un lazareto en 1793 por orde do conde de Floridablanca, ministro do rei Carlos III de España.

Historia[editar | editar a fonte]

O lazareto púxose en marcha en 1817 e un século despois deixou de funcionar para anos máis tarde, ser o que é agora. Actualmente é unha residencia do Ministerio de Sanidade e Consumo, tras certas remodelacións.

O lazareto de Maó era e é obra sólida e magnifica, baixo a dirección do maior dos enxeñeiros chamado don Manuel Pueyo, e empregouse para a súa construción material demolido do castelo de San Felipe. A obra parouse en 1798 e continuouse en 1803, quedando concluídos os tres departamentos de patente sospeitosa en 1807, dirixindo a obra o enxeñeiro don Juan Antonio Casanova.

Unha tapia de 1440 varas circunvalidaba este edificio que tiña oito portas exteriores, unha capela circular no centro do lazareto, con trinta tribunas con locutorios para oír misa os corentenarios, cinco torres para os vixilantes, 141 habitacións, 7 almacéns, 120 poyos, 2 enfermerías ordinarias, e para os contaxiados, 5 zahumerios, 49 cociñas etc.

O custo da obra ascendeu a case 5 700 000 millóns de reales de vellon, pero non quedou do todo arranxado ata 1817 e instalouse por real decreto dese mesmo ano.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Regulamento interino de sanidade para o goberno e dirección do lazareto de Maó, datado en Madrid en 1817.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]