Gloster Gladiator

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gloster Gladiator
Gloster Gladiator 1.jpg
Gladiator na actualidade
Tipo Caza
Fabricante
Primeiro voo 1934
Introducido 1937
Construídos 768

O Gloster Gladiator foi un caza biplano británico usado durante a Segunda Guerra Mundial. Foi o último caza biplano producido en Gran Bretaña e foi a espiña dorsal do mando de caza británico antes da guerra. Voou por primeira vez en 1934 como unha evolución do Gloster Gaunlet cun motor máis potente e a cabina pechada. Entrou en servizo en 1937 e fabricáronse 768 exemplares ata a primavera de 1940. Servíu principalmente no Mediterráneo, loitando contra os italianos, aínda que algúns deles operaron tamén en Noruega e Gran Bretaña.

Especificacións[editar | editar a fonte]

  • Tipo: monopraza de caza Gloster Gladiator Mk I
  • Planta motriz: un motor radial Bristol Mercury IX de 840 hp
  • Envergadura: 9,38 m
  • Lonxitude: 8,36 m
  • Peso máximo en despegue: 2.083 Kg
  • Velocidade máxima: 253 millas/h a 14.500 pés
  • Alcance: 428 millas
  • Armamento: catro ametralladoras de 7,7 mm