Escala de Beaufort

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A escala de Beaufort clasifica a intensidade dos ventos, tendo en conta a súa velocidade e os efectos resultantes das ventadas no mar e en terra. Foi deseñada polo meteorólogo anglo-irlandés Francis Beaufort no inicio do século XIX. Na década de 1830, a escala de Beaufort xa era amplamente utilizada pola Mariña Real Británica.

Características da escala de Beaufort[editar | editar a fonte]

Escala Beaufort
Grao Designación[1] m/s km/h nós Aspecto do mar Efectos en terra
0 Calma[2] <0,3 <1 <1 Espellado O fume sobe na vertical
1 Airexiña[3] 0,3 a 1,5 1 a 5 1 a 3 Pequenas engurras na superficie do mar O fume indica a dirección do vento
2 Brisa mainiña[4] 1,6 a 3,3 6 a 11 4 a 6 Lixeira ondulación sen rebentar As follas das árbores moven; os muíños comezan a traballar
3 Brisa maina[5] 3,4 a 5,4 12 a 19 7 a 10 Ondulación até 60 cm, con algúns carneiros[6] As follas axítanse e as bandeiras despregan ao vento
4 Brisa moderada[7] 5,5 a 7,9 20 a 28 11 a 16 Ondulación até 1 m, carneiros frecuentes Poeira e pequenos papeis levantados; móvense os gallos das árbores
5 Brisa fresca[8] 8 a 10,7 29 a 38 17 a 21 Ondulación até 2.5 m, con cristas e moitos carneiros Movemento de grandes gallos e árbores pequenas
6 Vento fresco[9] 10,8 a 13,8 39 a 49 22 a 27 Ondas grandes até 3.5 m; salseiros[10] Móvense as pólas das árbores; dificultade en manter un paraugas aberto; asubío en fíos de postes
7 Vento forte[11] 13,9 a 17,1 50 a 61 28 a 33 Mar revolto até 4.5 m con espuma e salseiros Móvense as árbores grandes; dificultade en andar contra o vento
8 Temporal[12] 17,2 a 20,7 62 a 74 34 a 40 Mar revolto até 5 m con rebentamento e faixas de espuma, xerfas[13]. Québranse gallos de árbores; dificultade en andar contra o vento; barcos permanecen nos portos
9 Temporal forte[14] 20,8 a 24,4 75 a 88 41 a 47 Mar revolto até 7 m; visibilidade precaria Danos en árbores e pequenas construcións; imposíbel andar contra o vento
10 Temporal duro[15] 24,5 a 28,4 89 a 102 48 a 55 Mar revolto até 9 m; superficie do mar branca Árbores arrancadas; danos estruturais en construcións
11 Temporal moi duro[16] 28,5 a 32,6 103 a 117 56 a 63 Mar revolto até 11 m; pequenos navíos soben nas vagas Estragos xeneralizados en construcións
12 Furacán[17] >32,7 >118 >64 Mar todo de espuma, con até 14 m; visibilidade nula Estragos graves e xeneralizados en construcións

A escala de Beaufort, así como a escala Richter para as actividades sísmicas, estabeleceu características dos ventos de acordo coa velocidade e o poder de destrución.

A nomenclatura galega da escala de Beaufort[editar | editar a fonte]

Escala de Beaufort forza 4.
Escala de Beaufort forza 12.

A escala de Beaufort foi deseñada para asignar un grao (número) a cada rango de velocidades de vento, co fin de ter unha referencia para a comunicación e as alarmas. O nome e a descrición de cada un deses graos varían nas diferentes linguas e, inclusive, entre variantes xeográficas dunha mesma lingua.

A escala de Beaufort non se empregou en galego ata épocas moi recentes (moi probablemente non antes de 1981). Eses primeiros intentos de asentar unha nomenclatura propia tiveron unha difusión moi pequena, abafados pola extensión das denominacións castelás, empregadas pola Mariña militar e mercante, e polos servizos meteorolóxicos. Por iso, segundo as fontes que consultemos podemos atopar denominacións diferentes para os mesmos graos de vento, como se pode ver na táboa seguinte:

Grao Río Barja (1981)[18] Meteogalicia[19] Fagúndez Díaz (2008)[20]
0 Calma Calma Calma
1 Virazón Ventolina Ventolina. Brisa frouxa
2 Frouxiño Frouxiño Frouxiño
3 Frouxo Frouxo Frouxo
4 Calmo Bonancible. Moderado Moderado
5 Fresquiño Fresquiño Fresquiño
6 Fresco Fresco Fresco
7 Frescachón Frescachón Frescachón
8 Duro Temporal Temporal
9 Moi duro Temporal forte Forte temporal. Forte borrasca
10 Temporal Temporal duro Temporal duro
11 Borrasca Temporal moi duro Temporal moi duro
12 Furacán Temporal furacanado Temporal furacanado.

Nos últimos anos, Termigal fixou para o galego a nomenclatura que figura na táboa que abre este artigo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Termigal. Servizo de Terminoloxía Galega. "TERGAL (versión 1.4)". Consultado o 26 de xuño de 2018. 
  2. Termo calma en TERGAL
  3. Termo airexiña en TERGAL
  4. Termo brisa mainiña en TERGAL
  5. Termo brisa maina en TERGAL
  6. As ondas con escuma branca semellan un rabaño de carneiros, tamén se di que o mar está de "carneirada".
  7. Termo brisa moderada en TERGAL
  8. Termo brisa fresca en TERGAL
  9. Termo vento fresco en TERGAL
  10. Os salseiros, alén do caso de se produciren por bater o mar nas rochas ou contra o casco dun barco, poden producirse a partir da tona do mar con ventos fortes, formando unha néboa espesa.
  11. Termo vento forte en TERGAL
  12. Termo temporal en TERGAL
  13. O vento moi forte pode producir na tona do mar xerfas, similares ás que se forman por as ondas bateren nas rochas
  14. Termo temporal forte en TERGAL
  15. Termo temporal duro en TERGAL
  16. Termo temporal moi duro en TERGAL
  17. Termo furacán en TERGAL
  18. Río Barja, Francisco Javier (1981). Didáctica da xeografía. Vigo: Galaxia. p. 89. ISBN 8471543974. OCLC 434525684. 
  19. Meteogalicia. "Prognósticos marítimos. Manual de estilo" (PDF). Consultado o 27 de xuño de 2018. 
  20. Fagúndez Díaz, Teresa et alii (2008). Dicionario galego de construción naval (1ª ed ed.). Colegio Oficial de Ingenieros Navales y Oceánicos, Delegación en Galicia. ISBN 9788493319847. OCLC 868859155. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]