Saltar ao contido

Coreanos en Micronesia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Coreanos en Micronesia
 Instancia de
 Subclase de
 Parte de
Características
 Linguas faladas
Cifras e dimensións
 Cantidade
   7.512 Editar o valor en Wikidata
Localización
 Localización
Guam Guam5 016[1]
Illas Marianas do Norte2 281[1]
Palau Palau122[2]
Estados Federados de Micronesia Micronesia47[3]
Illas Marshall Illas Marshall45[4]
Kiribati1[5]
Fontes e ligazóns
Freebase/m/03qhqz7 Editar o valor en Wikidata
Wikidata

A inmigración de coreanos en Micronesia refírese ao asentamento de coreanos en Micronesia como unha poboación significativa antes de segunda guerra mundial, cando a maioría da rexión foi gobernado como o Mandato dos Mares do Sur do Imperio do Xapón; por exemplo, en 1943 formaban o 7,3% da poboación de Palau. Porén, despois de que a zona pasase baixo o control dos Estados Unidos como Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico, a maioría dos coreanos regresaron á súa terra natal. En 2013, uns sete mil expatriados e inmigrantes surcoreanos e coreano-americanos residían nas Marianas (Guam e as Illas Marianas do Norte), que permaneceron baixo control estadounidense, mentres que só uns douscentos expatriados surcoreanos residen nos países independentes de Micronesia.

Época colonial xaponesa (1914-1945)

[editar | editar a fonte]

A medida que a demanda de man de obra aumentou moito co inicio da guerra, as autoridades xaponesas recorreron á península coreana como fonte de traballadores baratos.[6] Os primeiros obreiros coreanos chegaron a Palau en xaneiro de 1939, un grupo de 500; foron empregados por Hōnan Sangyō K.K. (豊南産業株式会社) no procesamento da mandioca. Dende entón e ata febreiro de 1940, chegaron a Palau 13 cargamentos por un total de 1.266 traballadores coreanos.[7]

Un censo de 1943 mostrou que a poboación coreana total de Palau era de 2.458, ou o 7,3% da poboación da época; eran só unha décima parte do tamaño da poboación xaponesa. 864 vivían en Babeldaob, outros 721 estaban aloxados na base naval da illa Malakal, 539 vivían en Angaur, e os 334 restantes estaban espallados por outros lugares.[8]

Había uns 2.400 coreanos en Tinian no momento da batalla homónima de xullo de 1944 que levou a illa baixo control dos Estados Unidos; saudaron con entusiasmo a súa liberación do colonialismo xaponés e doaron 666,35 US$ aforrados dos seus 35 céntimos/día de salario para promover o esforzo bélico.[9]

Xunto cos xaponeses, os coreanos foron todos repatriados despois de que a rendición do Xapón rematase a segunda guerra mundial. O proceso de repatriación comezou en setembro de 1945, e prolongouse ata maio de 1946.[10] O número total de repatriados a Corea dende Palau rexistrouse en máis de 3.000 persoas.[11] En total, en todas as illas, os rexistros dos Estados Unidos mostran 10.966 repatriados coreanos (6.880 civís, 3.751 militares e 190 soldados), mentres que os rexistros xaponeses mostran só 7.727.[12]

  1. 1 2 MOFA 2013, p. 133 (Chapter 3)
  2. ↑ MOFA 2013, p. 110 (Chapter 2)
  3. ↑ MOFA 2013, p. 82 (Chapter 2)
  4. ↑ MOFA 2013, p. 81 (Chapter 2)
  5. ↑ MOFA 2013, p. 102 (Chapter 2)
  6. ↑ ‘아이고다리’의 전설을 아십니까 [Do you know the legend of 'Aigotari'?]. The Hankyoreh (en coreano). 2007-12-06. Consultado o 2008-02-25.
  7. ↑ Gim 2006, p. 9
  8. ↑ Mason et al. 1956, pp. 14–15
  9. ↑ "Koreans on Tinian Island, Grateful to U.S. For Liberation, Give $666 to War Effort". The New York Times. 1945-02-05. Consultado o 2009-05-12.
  10. ↑ Gim 2006, p. 17
  11. ↑ Gim 2006, p. 21
  12. ↑ "U.S. list of Korean laborers under Japan contradicts Tokyo’s figures: Compiled by U.S. fleet, papers document those returned to Korea". The Hankyoreh. 2006-08-12. Consultado o 2009-05-12.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]