A inmigración de coreanos en Micronesia refírese ao asentamento de coreanos en Micronesia como unha poboación significativa antes de segunda guerra mundial, cando a maioría da rexión foi gobernado como o Mandato dos Mares do Sur do Imperio do Xapón; por exemplo, en 1943 formaban o 7,3% da poboación de Palau. Porén, despois de que a zona pasase baixo o control dos Estados Unidos como Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico, a maioría dos coreanos regresaron á súa terra natal. En 2013, uns sete mil expatriados e inmigrantes surcoreanos e coreano-americanos residían nas Marianas (Guam e as Illas Marianas do Norte), que permaneceron baixo control estadounidense, mentres que só uns douscentos expatriados surcoreanos residen nos países independentes de Micronesia.
A medida que a demanda de man de obra aumentou moito co inicio da guerra, as autoridades xaponesas recorreron á península coreana como fonte de traballadores baratos.[6] Os primeiros obreiros coreanos chegaron a Palau en xaneiro de 1939, un grupo de 500; foron empregados por Hōnan Sangyō K.K. (豊南産業株式会社) no procesamento da mandioca. Dende entón e ata febreiro de 1940, chegaron a Palau 13 cargamentos por un total de 1.266 traballadores coreanos.[7]
Un censo de 1943 mostrou que a poboación coreana total de Palau era de 2.458, ou o 7,3% da poboación da época; eran só unha décima parte do tamaño da poboación xaponesa. 864 vivían en Babeldaob, outros 721 estaban aloxados na base naval da illa Malakal, 539 vivían en Angaur, e os 334 restantes estaban espallados por outros lugares.[8]
Había uns 2.400 coreanos en Tinian no momento da batalla homónima de xullo de 1944 que levou a illa baixo control dos Estados Unidos; saudaron con entusiasmo a súa liberación do colonialismo xaponés e doaron 666,35 US$ aforrados dos seus 35 céntimos/día de salario para promover o esforzo bélico.[9]
Xunto cos xaponeses, os coreanos foron todos repatriados despois de que a rendición do Xapón rematase a segunda guerra mundial. O proceso de repatriación comezou en setembro de 1945, e prolongouse ata maio de 1946.[10] O número total de repatriados a Corea dende Palau rexistrouse en máis de 3.000 persoas.[11] En total, en todas as illas, os rexistros dos Estados Unidos mostran 10.966 repatriados coreanos (6.880 civís, 3.751 militares e 190 soldados), mentres que os rexistros xaponeses mostran só 7.727.[12]
Franklin, Rose Marie T. (1975). The United States' "guest workers": a case study of Korean temporary workers on Guam. Ph.D. thesis. Western Michigan University. OCLC17756668.
Mason, A.C.; Corwin, G.; Rogers, C.L.; Elmquist, P.O.; Vessel, A.J.; McCracken, R.J. (1956). "Introduction". Military Geology of Palau Islands, Caroline Islands. Tokyo: Intelligence Division, Office of the Engineer, U.S. Army Forces Far East.