Celeste Caeiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Celeste Caeiro
Celeste Caeiro.png
Nacemento2 de maio de 1933
 Portugal
NacionalidadePortugal
Ocupacióncamareira e modista
editar datos en Wikidata ]

Celeste Martins Caeiro, nada o 2 de maio de 1933[1] foi a muller que o 25 de Abril de 1974 distribuíu caraveis entre os militares que estaban a dar un golpe de estado para derrubar o réxime ditatorial liderado por Marcelo Caetano. É por este xesto seu que este acontecemento histórico é coñecido como Revolución dos Caraveis.[2]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

De mai galega, Celeste é a máis nova dos tres fillos de Teodora de Viana Martins Caeiro e case non coñeceu o pai, que os abandonou.[3][4] En 1974 Celeste Caeiro tiña 40 anos e vivía nun cuarto que alugara no Chiado. Traballaba no gardarroupa[4] dun restaurante chamado Sifire[5] na Rua Braancamp en Lisboa. O restaurante, inaugurado o 25 de Abril de 1973, facía un ano dende a apertura ese día e a xerencia planeaba agasallar con flores ás clientas e cun porto ós clientes.[4] Porén, como estaba a acontecer o golpe de estado, o restaurante non abriu.[6] O xerente díxolle ao seu persoal que voltara para casa e deulles os caraveis para levar, xa que non ían poder ser distribuídos entre as clientes. Cadaquen levou do almacén un feixe de caraveis vermellos e brancos.[2][6][7]

Mural do 25 Abril

Cando volvía para a casa, Celeste colleu o metro para o Rossio e dirixiuse ao Chiado, onde se atopou inmediatamente os tanques dos revolucionários. Achegouse a un dos tanques, preguntou o que pasaba e un soldado respondeulle "Nós imos cara o Carmo para deter o Marcelo Caetano. Isto é unha revolución!". O soldado pediulle a a maiores un cigarro,[6] pero Celeste non tiña ningún. Celeste quería comprarlles algunha cousa para comer, pero as tendas estaban todas fechadas. Así que lle deu a única cousa que tiña para dar: caraveis, dicindo: "Se quere tome, un caravel ofréceselle a calquera persoa", e deulle un caravel vermello.[5] O soldado aceptou o caravel, e puxo a flor no cano do fusil. Celeste foi dando caraveis ós soldados que ía encontrando, dende o Chiado ata o pé da Igrexa dos Mártires .[2][8]

Logo deste xesto seu, Celeste foi chamada Celeste dos cravos.[9] No ano 1999, a poeta Rosa Guerreiro Dias dedicoulle o poema Celeste em Flor.[10]

No ano 2016 vivía cunha pensión de 370 euros nunha pequena casa a poucos metros da Avenida da Liberdade.[11]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Caeiro, Celeste (24 de Abril de 2013). Fui eu que distribui os cravos da revoluçao (en portugués). Entrevista con Lino,Conceição. Boa Tarde. Lisboa. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Araújo Branco, Isabel (2000). "25 DE ABRIL SEMPRE! - A flor que deu o nome à Revolução: «Um cravo oferece-se a qualquer pessoa»". Avante! (en portugués) (1378). Arquivado dende o orixinal o 06 de xullo de 2013. Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  3. "Conheça Celeste Caeiro, mulher que com cravos deu nome à Revolução em Portugal - Notícias - R7 Internacional". noticias.r7.com (en portugués). Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Veiga, Marta (27 de abril de 2018). "Celeste dos cravos". Diario de Pontevedra. Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  5. 5,0 5,1 "Celeste Caeiro, la mujer que “bautizó" la revolución lusa". La Región (en castelán). Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  6. 6,0 6,1 6,2 "Celeste dos Cravos". canal da camara de Lisboa (en portugués). 23 de abril de 2014. Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  7. "Os cravos vermelhos, símbolos de Abril". RTP, Rádio e Televisão de Portugal (en portugués). Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  8. "▶ Vídeo: A mulher que fez do cravo o símbolo da revolução". JN (en portugués). 25 de abril de 2013. Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  9. "Celeste Caeiro, a mulher que deu nome à revolução em Portugal". Radar Global (en portugués). 25 de abril de 2014. Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  10. "Vamos Falar de Abril: Celeste em flor nos canteiros da Mouradia". Vamos Falar de Abril. 17 de marzo de 2014. Consultado o 3 de agosto de 2018. 
  11. Poncini, Helena (24 de abril de 2016). "Ella es Celeste Caeiro, la mujer que, con un pequeño gesto, dio nombre a la Revolución de los Claveles". El Periódico (en castelán). Consultado o 3 de agosto de 2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]