Camilo Alonso Vega

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Camilo Alonso Vega
Visita de personalidades al Castillo dentro de los actos conmemorativos del Tricentenario de la Paz de los Pirineos (cropped).jpg
Nacemento1889
 Ferrol
Falecemento1 de xullo de 1971
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmilitar e político
PremiosGran Cruz da Orde de Isabel a Católica, Gran Cruz de la Orden Civil de Sanidad, Gran Cruz da Orde Civil de Afonso X o Sabio, Gran Cruz del Mérito Militar con distintivo blanco, Medalla Militar, sen etiquetar, Grand Cross of the Order of Charles III, Gran Cruz del Mérito Aeronáutico con distintivo blanco e sen etiquetar
editar datos en Wikidata ]

Camilo Alonso Vega, nado en Ferrol o 29 de maio de 1889 e finado en Madrid en 1972, foi un militar galego, que formou parte da rebelión en contra do goberno da Segunda República Española, participou na guerra civil que orixinou o fracaso da rebelión e ocupou altos cargos durante a posterior ditadura franquista.

Ingresou na Academia de Infantería de Toledo que mandaba o coronel Jose Villalba Riquelme e participou na guerra de Marrocos baixo o mando de dito militar. Tenente coronel en xullo de 1936, dirixiu a sublevación militar en Áraba, que triunfou, e a represión organizada que houbo contra os leais á República. Participou nos combates da fronte do Norte, ao mando da 4ª División de Navarra.

Ascendido a xeneral de brigada, tralo final da guerra civil

  • 1939 Nomeado subsecretario de exército
  • 1942 Nomeado procurador en Cortes ata 1969.
  • 1943 Nomeado director xeneral da Garda Civil, ata 1955
  • 1957 Nomeado ministro de Gobernación, cargo no que se mantivo ata 1969. A súa etapa caracterizouse pola brutalidade dos métodos represivos que utilizou a policía contra a oposición política, que lle valeron o alcume de Camulo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]