Atol Nonouti

Atol Nonouti
	(en) Nonouti
Tipo	illa; reef island (en)
Parte de	Illas Gilbert
Situado na entidade xeográfica	Illas Gilbert
Localización
División administrativa	Illas Gilbert, Kiribati
	0°40′S 174°20′L / -0.67, 174.33
Bañado por	océano Pacífico
Características
Altitude	3 m
Superficie	21,02 km²

Nonouti é un atol pertencente á República de Kiribati no océano Pacífico central. Está localizado ao sur das Illas Gilbert, 38 km ao norte de Tabiteuea e 250 km ao sur de Tarawa. A rexión oriental da illa é a princial masa de terra permanente. No lado noroeste atópase un illote deshabitado chamado Noumatong, onde existe un santuario de aves. A área oriental da illa consiste en pequenos illotes e illas que forman unha liña continua.

O atol é o 3º máis grande das Illas Gilbert, cunha lonxitude de 35 km e unha anchura de 15 km.

A estación gobernamental está localizada na vila de Matang. O representante é o máximo posto do goberno sobre a illa. O primeiro presidente de Kiribati, Ieremia Tabei, era de Nonouti.

Na illa existen varias escolas primarias e unha escola secundaria, a cal está administrada pola Igrexa Protestante de Kiribati.

A casa de reunión (mwaneaba) máis grande de kiribati atópase na vila de Taboiaki, onde se estableceron os primeiros misioneiros católicos na década de 1880.

O nome Nonouti significa "levantarse cedo para ir pescar".

Historia

A illa foi explorada pola Expedición de Exploración dos Estados Unidos en 1841.^[1]

A finais do século XIX, Nonouti foi conquistada brevemente polo rei de Abemama, Tembinok'. Este último foi expulsado de Nonouti por un buque de guerra británico.^[2]

A oficina de correos de Nonouti abriu arredor de 1923.^[3]

Xeografía

O lado leste do atol é a principal masa terrestre permanente. Hai un illote no lado noroeste do atol chamado Noumatong, que está deshabitado e está reservado como santuario de aves. A zona leste do atol consiste en pequenos illotes e illas que forman unha liña continua.^[4]

Aldeas

Taboiaki é a aldea máis grande de Nonouti, cunha poboación de 675 persoas (censo de 2020). A aldea de Matang é o centro administrativo e, como tal, ten mellores infraestruturas e instalacións, tamén é a segunda aldea máis grande de Nonouti, con 537 persoas, aproximadamente unha quinta parte da poboación total. A aldea de Benuaroa (nome combinado dos illotes de Mataboou e Tebuange) tiña o menor número de residentes, con só 84 persoas ou o tres por cento do total.

A oficina gobernamental da illa está situada na aldea de Matang. O secretario da illa é o funcionario gobernamental de maior rango da illa. O ex presidente, Ieremia Tabai, é de Nonouti.

Nonuti alberga sete escolas primarias e unha escola secundaria, e é a sede do instituto George Eastman, dirixido de forma privada pola Igrexa Protestante de Kiribati.^[4]

A superficie dos illotes de Nonouti e a poboación das aldeas é a seguinte:

Área censal	Poboación 2010^[5]	Superficie por illote^[5]	Densidade (habitantes por hectárea)
Nonouti: Poboación e superficie terrestre
Abamakoro	104	185 hectáreas (457 acres)	0.6
Benuaroa	84	108 hectáreas (267 acres)	0.8
Teuabu	269	150 hectáreas (371 acres)	1.9
Temanoku	286	562 hectáreas (1 389 acres)	0.9
Rotuma	405
Autukia	112
Matang	537	811 hectáreas (2 004 acres)	1.5
Taboiaki	692	811 hectáreas (2 004 acres)	1.5
Temotu	194	138 hectáreas (341 acres)	1.4
Total Nonouti	2683	1 988 hectáreas (4 912 acres)	1.3

Notas

Referencias

↑ Stanton, William (1975). The Great United States Exploring Expedition. Berkeley: University of California Press. pp. 245. ISBN 0520025571.
↑ Stevenson, Robert Louis (1987) [1896]. In the South Seas, Part V, Chapter 1. Chatto & Windus; republished by The Hogarth Press.
↑ Premier Postal History. "Post Office List". Premier Postal Auctions. Consultado o 5 de xullo de 2013.
1 2 "11. Nonouti" (PDF). Office of Te Beretitent - Republic of Kiribati Island Report Series. 2012. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de setembro de 2013. Consultado o 28 de abril de 2015.
1 2 "Kiribati Census Report 2010 Volume 1" (PDF). National Statistics Office, Ministry of Finance and Economic Development, Government of Kiribati. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2013-09-30.

Véxase tamén

Outros artigos

Illas Gilbert

[Stanton-1] Stanton, William (1975). The Great United States Exploring Expedition. Berkeley: University of California Press. pp. 245. ISBN 0520025571.

[RLSISS-2] Stevenson, Robert Louis (1987) [1896]. In the South Seas, Part V, Chapter 1. Chatto & Windus; republished by The Hogarth Press.

[3] Premier Postal History. "Post Office List". Premier Postal Auctions. Consultado o 5 de xullo de 2013.

[N2012-4] 1 2 "11. Nonouti" (PDF). Office of Te Beretitent - Republic of Kiribati Island Report Series. 2012. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de setembro de 2013. Consultado o 28 de abril de 2015.

[census-5] 1 2 "Kiribati Census Report 2010 Volume 1" (PDF). National Statistics Office, Ministry of Finance and Economic Development, Government of Kiribati. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2013-09-30.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]