Asociación de Escritores Regionalistas de Castilla y León

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Asociación de Escritores Regionalistas Castellanos (Asociación de Escritores Rexionalistas Casteláns en galego) foi unha entidade fundada en maio de 1936.[1]

Esta asociación foi animadora do proceso autonomista de Castela e León en 1936 e estaba aberta a crear unha única autonomía con Castela a Nova, como se desprende da estrutura da súa Xunta Directiva.

En maio de 1936, a súa sede estaba na Rúa Don Felipe 10 3º, de Madrid (Barrio da Universidade). A súa Xunta Directiva estaba formada por Gregorio Fernández Díez (burgalés), presidente; Manuel de la Parra e de la Cruz, vicepresidente; Albino Sanz (segoviano), secretario; Nicomedes Sanz y Ruiz de la Peña (valisoletano), vicesecretario; Carlos Alonso Sánchez (palentino), tesoureiro; Fausto González Hermosa (salmantino residente en Madrid), vocal representante de Castela a Nova; Felipe das Heras, vocal representante de Castela a Vella; e José Antonio G. Santelices, vocal representante de León.[1]

Gregorio Fernández Díez e Manuel de la Parra y de la Cruz coincidiran na revista Castilla industrial e agrícola en 1933.[2]

Para a Asociación, a territorialidade de Castela era a do Pacto Federal Castelán (1869), a de El Valor de Castilla]] (1926), a de de Asociación Cultural "Amigos de las Castillas e León" nos anos 80 do século XX, a da Editorial castelanista Editorial Riodelaire ou, tamén a finais do século XX, a dos tres libros en lingua castelá de Juan Pablo Mañueco Martínez El nacionalismo: una última oportunidad para Castilla (1980), Las raíces de un pobo. Aproximación al hecho nacional castellano (1982) e Castilla, este canto es tu canto (2014. 2 Vol.), a do libro Las Castillas y León. Teoría de una nación (1982), etc.

No mesmo sentido que estes textos, o filósofo Pedro González García (zamorano), en 1906, afirmaba que as fronteiras entre a Castela primixenia e León eran "meros accidentes de limitación histórica";[3] e poucos anos despois, en 1914, o prohombre Andrés Pérez Cardenal (salmantino) obviaba o accidente de limitación histórica para titular o seu libro de excursións polas serras de Gredos, Béjar e Peña de Francia Alpinismo castellano.[4] A procedencia dos equipos fundadores da Federación Castelá de Fútbol (1932-1987) revelaba o recoñecemento, en gran medida, do mapa de Castela dos autores citados e obras mencionadas por parte dos clubs.

Gregorio Fernández Díez, Carlos Alonso Sánchez[5] e Fausto González Hermosa[5] tiveron que responder das súas actividades políticas ante as autoridades do réxime xurdido do golpe de xullo de 1936 e da guerra civil. José Antonio González-Santelices foi asasinado en 1936.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 ABC, 27 de maio de 1936, p. 40
  2. Castilla industrial y agrícola, nº 1 (1933), p. 1
  3. El alma castellana. Salamanca: Andrés Iglesias, 1906, p. 15. Afirmaba: "Estuda, castelán, a alma da túa Castela, examina o teu carácter e os resortes principais da conduta, e botando man da túa estoicismo, ten paciencia para desposuírche do home vello ao cabo duns séculos".
  4. Alpinismo castellano: guía y crónicas de excursiones por las Sierras de Gredos, Béjar y Francia. Bilbao: Imp. J.A. de Lerdundi, 1914, p. 152
  5. 5,0 5,1 TERMC,FICHEIRO,70,2211075cómpre clarificar referencia
  6. El Norte de Castilla, http://canales.elnortedecastilla.es/150aniversario2/especial/1927persoas.html[Ligazón morta] (Consulta: 17-5-2014)