Antolín Esperón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Antolín Esperón Novas, nado en Pontevedra en 1821 e finado na mesma cidade en decembro de 1895[1], foi un escritor, profesor e xornalista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. No Instituto de Pontevedra desempeñou a cátedra de Retórica e Política e Clásicos latinos. Foi fiscal da Delegación de Facenda e síndico do Concello.

Trasladouse a Madrid onde exerceu a avogacía e adquiriu fama de orador. Impartiu clases de Literatura e Elocuencia, Historia de España e Dereito penal e Administrativo. Foi Alcalde de Xixón e Comisario provincial de Albacete.

En 1855 volveu a Pontevedra, foi deputado provincial polo distrito de Pontecaldelas e profesor de francés, catedrático e director do Instituto (1881). No Instituto de Pontevedra pronunciou o seu discurso con motivo do bicentenario da morte de Calderón de la Barca.

Pertenceu á Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago e membro fundador da de Pontevedra. Foi redactor de Las Musas del Lérez, La Distracción, El Restaurador, La Constancia, La Reforma e Diario de Pontevedra e colaborou nas publicacións madrileñas La Ilustración, La Patria, El Continental e El Heraldo.

Homenaxes[editar | editar a fonte]

O concello de Pontevedra acordou dedicarlle unha rúa da cidade en 1896.

Obras[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Noticia en Diario Oficial de Avisos de Madrid, 21-12-1895, p. 2.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]