Antifonte

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Antifonte, nado en Ramnunte, Ática, contra o ano 480 a.C. e finado en Atenas no 410 a.C:, foi un dos grandes oradores atenienses.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dun aristócrata e sofista ateniense, aprende a arte oratoria do seu pai e comeza unha carreira de logógrafo e sofista, fundou unha escola de retórica en Atenas, Tucídides foi un dos seus alumnos. Participou na revolución oligárquica dos Catrocentos no 411 a.C., á caída do réxime, 410 a.C., xulgárono por traizón, e a pesar do seu discurso apaixonado de defensa, condenárono a beber cegude.

Obras[editar | editar a fonte]

A tradición atribúe 60 discursos a Antifonte, conservamos seis enteiros e anacos de outros vinte. O primeiro discurso data de 430 a.C.. Considerado o fundador da elocuencia xudicial. Consérvanse tres Tetraloxías de pezas oratorias e tres discursos sobre homicidios.