Albaialde

Albaialde
C₂H₂O₈Pb₃
Instancia de tipo de entidade química
Subclase de metal hydroxide (en) carbonate salt (en) sal básico lead compound (en)
Composto por carbono osíxeno hidróxeno chumbo
Propiedades xerais
Masa 777,904923324 Da
Propiedades estruturais
SMILES canónico C(=O)([O-])[O-].C(=O)([O-])[O-].[OH-].[OH-].[Pb+2].[Pb+2].[Pb+2]
Identificadores
Número CAS 1319-46-6 PubChem 14834 ChemSpider 14148 UNII WDF96425HV InChl Modelo3D CE 215-290-6
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24495680 " The New Student's Reference Work "The New Student's Reference Work/White Lead (en) " The Domestic Encyclopædia; Or, A Dictionary Of Facts, And Useful Knowledge "Domestic Encyclopædia (1802)/White-lead (en) , Domestic Encyclopædia (1802)/Cerussa (en) " Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) "Q136453978 "
Wikidata C:Commons

O albaialde é carbonato básico de chumbo, (CO₃)₂(OH)₂Pb₂, sólido e de cor branca, empregado en pinturas, ata comezos do século XIX, cando se descrubiu o branco de cinc foi a única cor branca de calidade empregada na pintura ao óleo. Utilizado dende antigo, o químico sueco Torbern Olof Bergmann determinou a súa composición en 1774. Ten como sinónimos branco de chumbo. O termo albaialde procede do árabe al-bayad (branco, albo). Actualmente, o sulfuro de cinc e o dióxido de titanio ofrecen un ton branco excelente sen ser tóxicos nin escurecer co tempo. Ademais, o prezo de mercado das tres substancias é parecido. Cando se descubriu o branco de cinc (sulfuro de cinc) o albaialde deixou de utilizarse.

Historia

O albaialde foi utilizado desde antigo como pigmento até principios do século XIX. Durante séculos, foi a única cor branca de calidade empregada na pintura. A súa brancura era moi valorada, pero o seu uso presentaba dous inconvenientes importantes:

1. Tende a escurecer co paso do tempo debido á actuación sobre el do gas sulfhídrico ou sulfuro de hidróxeno (contaminante do aire), que produce sulfuro de chumbo negro: Pb₃(CO₃)₂(OH)₂(sólido branco) + 3H₂S(gas) → 3PbS(sólido negro) + 2CO₂(gas) + 4H₂O(gas)

2. É fortemente tóxico.

Tamén foi un pigmento que mesturado con mel utilizaban as hetairas gregas como máscara para o rostro. Mantíñano toda a noite e ao erguerse lavaban o rostro con auga fría, aplicándose posteriormente outra capa da mesma mestura pero máis diluída, que lle confería ao rostro unha coloración esbrancuxada.

Ademais, o chamado ungüento de albaialde, foi unha pomada que se usaba antigamente para as infeccións.