Rocódromo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Rocódromo de Jaata, Noruega.

Un rocódromo é unha instalación preparada especificamente para a práctica da escalada, con obxecto de evitar desprazarse á montaña. Está equipado con presas e seguros e a súa forma e tamaño poden ser libres ou estar condicionados polo edificio onde se atopa.

En Europa a norma que regula a construción de rocódromos é a UNE EN 12572, de obrigado cumprimento en toda a UE.

Formas[editar | editar a fonte]

Os rocódromos poden estar construídos de múltiples formas:

  • Estrutura metálica e cuberta de fibra. Son os que mellor imitan a rocha natural. As presas poden cambiarse de sitio mediante parafusos. A cuberta de fibra (chamada panel) adoita ser de fibra de vidro e está tratada cunha pintura especialmente áspera para mellorar o agarre. Os rocódromos máis importantes do mundo están fabricados neste material, entre eles poderíase destacar o que acolle cada ano a prestixiosa competición de Arco (Italia).
  • Estrutura metálica e madeira. Trátase da versión máis popular, a madeira é normalmente laminada e desaconséllase o uso de paneis de madeiras de aglomerado, DM... pola súa baixa resistencia. En ocasións a madeira trátase con resinas e áridos para dar unha textura máis adherente. Esta opción é recomendable para instalacións de interior, dado que si se sitúa no exterior exposta á chuvia, sol, etc, o seu deterioro vaise acelerando.

Equipamento[editar | editar a fonte]

Presas e seguro
  • Presas. Obxectos de diferentes tamaños, formas e cores, que simulan os agarres que se poden atopar nunha parede de montaña. Fíxanse ás pranchas do rocódromo con parafusos allen usualmente de medidas 8 ou superior e ademais pódese variar a súa posición á vontade, o que fai que cambie a súa forma de uso e que unha mesma presa ofreza infinidade de posibilidades de dificultade. Os materiais de fabricación poden ser desde resinas de poliuretano ou epóxicas, cementos compactos como sikadur 31, fibra de vidro ou incluso madeiras ou pedras talladas.
  • Seguros. Trátase de plaquetas de aceiro inoxidable que na maioría dos casos ánclanse mediante un parafuso na propia estrutura do rocódromo. A posición dos seguros seguirá o disposto na norma europea.
  • Reunións As vías adoitan dispoñer ao final de cada unha dun aseguramento, formado usualmente por unha argolla e un mosquetón soldado de aceiro con peche de arame.

Rocódromos de competición[editar | editar a fonte]

Si ben nos inicios da escalada deportiva as competicións celebrábanse en paredes naturais, pronto trasladouse de marco ás mesmas e hoxe tódalas competicións oficiais do calendario español e internacional celébranse en rocódromos.

En España celébranse non menos de 5 probas anuais, número que aumenta se España acolle algunha proba internacional, e conta cun calendario estable desde 1994, ano en que a Federación Española de Deportes de Montaña firmou un acordo coa empresa española Top30.

Os parámetros que rexen como debe ser un rocódromo de competición veñen determinados pola IFSC (International Federation Sport Climbing) no caso das probas internacionais e pola FEDME (Federación Española de Deportes de Montaña y Escalada).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Rocódromo

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]