Matusalén

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Matusalén

Matusalén (en hebreo: מתושלח) é a persoa máis lonxeva que se menciona no Antigo Testamento. Na Xénese 5:27 afírmase que acadou a idade de 969 anos: "Foron, pois, os anos de Matusalén, novecentos sesenta e nove anos; e morreu."

Na Xénese menciónase coma fillo de Enoc e pai de Lamec (á súa vez, pai de Noé), a quen enxendrou con 187 anos. O seu nome converteuse nun sinónimo xeral aplicado a calquera criatura de idade avanzada, usado en frases como: "ter máis anos ca Matusalén" ou "ser máis vello ca Matusalén". Unha lectura atenta do Antigo Testamento revela que Matusalén debeu finar no ano do Gran Diluvio.

Segundo o demógrafo James Vaupel, a esperanza de vida comezou a aumentar en 1840 coa diminución da mortandade infantil e mortandade adolescente e continuou imparábel, nun aumento medio de dous anos e medio cada década, co alongamento da vida madura.[1][2] Para Vaupel a esperanza de vida dos nenos nacidos tralo ano 2000 chegará aos 100 anos no século XXII.[2]

Os nosos coñecementos actuais sobre a duración da vida dunha célula lévannos a supor que o límite natural de lonxevidade no ser humano está por baixo dos 150 anos. O récord Guinness da persoa máis vella fica no rango dos 112 a 122 anos, mais o proceso para distinguir os individuos supercentenarios dos mitos de lonxevidades extraordinarias é complicado, pois os rexistros de nacemento de finais do século XIX son moitas veces cuestionábeis.

Algunhas investigacións sosteñen que as idades extraordinarias dos patriarcas bíblicos son resultado de erros na tradución: os ciclos lunares confundíronse cos solares, e as idades reais son 13,5 veces menores. Logo, en resumidas contas, Matusalén acadou unha idade de: 969/13,5: 72 anos, que é unha cifra alta tendo en conta a esperanza de vida daquela. Neste sentido, crese que os seres humanos vivían preto de mil anos, até que, despois do diluvio, Deus acortou a súa idade (Xénese 6:3. E dixo Yahweh: "Non contenderá o meu espírito co home para sempre, porque certamente el é carne; mais serán os seus días cento vinte anos").

Segundo o xudaísmo a primeira persoa que envelleceu foi Abraham pois naceu após o diluvio, sendo as persoas anteriores ás choivas máis lonxevas.

Morte antes do Diluvio[editar | editar a fonte]

Segundo o antigo testamento: Era Matusalén de 187 anos cando enxendrou a Lamec; viviu, logo de enxendrar a Lamec, 782 anos, e enxendró fillos e fillas. Foron todos os días de Matusalén 969 anos, e morreu. Era Lamec de 182 anos cando enxendrou un fillo, ao que puxo o nome de Noé [...]. Viviu Lamec, despois de enxendrar a Noé, 595 anos, e encendrou fillos e fillas. Foron todos os días de Lamec 777 anos, e morreu [...]. Aos 600 anos da vida de Noé, o segundo mes, o día diecisiete del, crebaron todas as fontes do cavorco, abríronse as fervenzas do ceo, e botou a chover na terra corenta días e corenta noites.

Ao seus 187 anos, nace o seu fillo Lamec.

Ao seus 369 anos, nace Noé, fillo de Lamec (é dicir, neto de Matusalén).

600 anos máis tarde, ao seus 969 anos, morre Matusalén,lo que mostra que é finado no mesmo ano que ocorre o Diluvio, porén non se pode asegurar se morreu antes o após este.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Matusalén

Outros artigos[editar | editar a fonte]