Gallus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Gallus, o galo, é unha antiga constelación introducida polo teólogo holandés Petrus Plancius e apareceu por primeira vez no seu globo celeste de 1612. Gallus residía na Vía Láctea, ó sur do ecuador celeste na parte norte do que agora é Puppis. Aínda que varios astrónomos aprobaron Gallus, esta non se amosa no influente atlas de Johann Elert Bode.

O astrónomo alemán Jakob Bartsch, que estaba desexoso de atopar referencias bíblicas para tódalas constelacións, di no seu libro Usus Astronomicus (1624) que Gallus representa ó galo que cantou despois de que Pedro negara a Xesús tres veces.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Constelacións obsoletas incluíndo Argo Navis de Ptolomeo

Anser | Antinoo | Argo Navis | Asterion | Cancer Minor | Cerberus | Chara | Custos Messium | Felis | Frederici Honores/Gloria Frederici | Gallus | Globus Aerostaticus | Jordanus | Lochium Funis | Machina Electrica | Malus | Mons Maenalus | Musca Borealis | Noctua | Officina Typographica | Polophylax | Psalterium Georgii/Harpa Georgii | Quadrans Muralis | Ramus Pomifer | Robur Carolinum | Sceptrum Brandenburgicum | Sceptrum et Manus Iustitiae | Solarium | Tarandus vel Rangifer | Taurus Poniatovii | Telescopium Herschelii | Testudo | Tigris | Triangulum Minor | Turdus Solitarius | Vultur