Solarium (constelación)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Solarium (o reloxo solar) constelación xa desaparecida, de autor descoñecido, que apareceu no 1835 no mapa estelar do norteamericano Elijah Burritt [1]. Atopábase situada entre as constelacións de Horologium, Hydrus e Dorado. Nunca foi recoñecida en ningún outro mapa estelar.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Atlas Coelestis/Felice Stoppa: map 25 o mapa individual pode ser atopado a través desta ligazón

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Constelacións obsoletas incluíndo Argo Navis de Ptolomeo

Anser | Antinoo | Argo Navis | Asterion | Cancer Minor | Cerberus | Chara | Custos Messium | Felis | Frederici Honores/Gloria Frederici | Gallus | Globus Aerostaticus | Jordanus | Lochium Funis | Machina Electrica | Malus | Mons Maenalus | Musca Borealis | Noctua | Officina Typographica | Polophylax | Psalterium Georgii/Harpa Georgii | Quadrans Muralis | Ramus Pomifer | Robur Carolinum | Sceptrum Brandenburgicum | Sceptrum et Manus Iustitiae | Solarium | Tarandus vel Rangifer | Taurus Poniatovii | Telescopium Herschelii | Testudo | Tigris | Triangulum Minor | Turdus Solitarius | Vultur