Fisiocracia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
François Quesnay.

A fisiocracia ou fisiocratismo foi unha escola de pensamento económico do século XVIII fundada por François Quesnay, Anne Robert Jacques Turgot e Pierre Samuel du Pont de Nemours en Francia.

Afirmaba a existencia dunha lei natural pola cal o bo funcionamento do sistema económico estaría asegurado sen a intervención dos gobernos. A súa doutrina resúmese na expresión laissez faire.

A orixe do termo fisiocracia provén do grego e quere dicir "goberno da natureza", ao consideraren os fisiócratas que as leis humanas debían estar en harmonía coas leis da natureza.

Isto está relacionado coa idea de que só nas actividades agrícolas a natureza posibilita que o produto obtido sexa maior que os insumos utilizados na produción xurdindo así un excedente económico.

Os fisiócratas cualificaron de estériles as actividades como a manufactura ou o comercio onde a incautación sería suficiente para repoñer os insumos utilizados.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Magill, Frank N. Survey of Social Science Economic Series 4. Salem Press, Pepperdine University: Pasedina California.
  • Higgs, Henry C.B. Palgrave's Dictionary of Political Economy Volume III. Reprints of Economic Classics: New York 196 BUT PEPA. Pensamiento Económico. Gráfica Panamericana: Pánuco, México 1948.
  • Hobbes, Thomas. Leviatán. México: Fondo de Cultura Económica, 1651.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]