Xosé Otero Otero

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xosé Otero Otero
Nacemento1 de abril de 1893
 A Cruz, Taragoña, Rianxo
Falecemento1984
 Buenos Aires
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor
editar datos en Wikidata ]

Xosé Otero Otero, nado na Cruz (Taragoña, Rianxo) o 1 de abril de 1893 e finado en Buenos Aires en 1984, foi un xornalista e dramaturgo galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era o maior de sete irmáns. Asistiu á escola ata os doce anos, e foi alumno aventaxado. Emigrou á Arxentina aos dezaseis anos. Con 20 anos volveu a galicia para facer o servizo militar, e estivo catro anos coma mariñeiro no acoirazado España. Ao rematar casou en Taragoña con María Lorenzo, retornando a Arxentina. Foi secretario da Sociedad Ayuntamiento de Rianjo y Taragoña -unificadas- e redactor durante moitos anos da revista bonaerense Rianxo editada pola sociedade. Como dramaturgo estreou as pezas Ideas novas (1926) e O Moucho. Asemade publicou a peciña O feitizo da gaita (Revista Rianxo, nº 3, setembro do 1950).

Xubilado dunha empresa de tranvías, viviu nunha residencia de ancians, onde morreu aos 91 anos.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Ideas novas, 1926.
  • O moucho.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Brea Rey, X. Ramón (6-1-1988). "Xosé Otero: Unha voz que non se escoita (I)". La Voz de Galicia: 29.