Saltar ao contido

Wish You Were Here

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Wish You Were Here
Pink Floyd Editar o valor en Wikidata
 Instancia de
 Parte de
 Título
Wish You Were Here (en) Editar o valor en Wikidata
 Lista de cancións
Características
 Forma artística
 Lingua
 Formato de distribución
Implicados
 Creador/a
Hipgnosis (pt) Traducir Editar o valor en Wikidata
 Produtor/a
 Interpretado por
 Selo discográfico
Datas
 Data de publicación
12 de setembro de 1975 Editar o valor en Wikidata
Historia
 Premios e distincións
Cifras e dimensións
Duración2.668 s Editar o valor en Wikidata
Número de partes5 Editar o valor en Wikidata
Localización
 Lugar de gravación
 Lugar de publicación
Códigos e identificadores
Freebase/m/01cwwm Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Puntuación da crítica
Spotify: 6uvBKDGlJAYLH5Vy6RQVsc Discogs: 11703 Allmusic: mw0000650633 Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons
Roy Harper, voz da canción "Have a Cigar"

Wish You Were Here é o noveno álbum de estudio da banda británica de rock progresivo Pink Floyd, publicado en setembro de 1975 e inspirado no material que compuxeron durante a súa xira europea de 1974 e que gravaron nos Abbey Road Studios de Londres. A temática do álbum explora a ausencia, a industria musical e os problemas mentais do anterior membro da banda Syd Barrett. As sesións de gravación foron arduas e complicadas, en parte pola idea de Roger Waters de dividir a canción "Shine On You Crazy Diamond", para despois unir cada metade con tres novas composicións. "Shine On" é un tributo a Barrett, quen se presentara nos estudos o 5 de xuño no momento no que se gravaba.

Fotografía dos estudos de Warner Bros, onde foi tomada a foto da portada.

En 1974 Pink Floyd compuxo tres novos temas; "Raving and Drooling", "Gotta Be Crazy" e "Shine On You Crazy Diamond", que tocaron previamente nunha serie de concertos por Francia e en Gran Bretaña, como parte da súa primeira xira desde a que fixeran en 1973 para promover o álbum The Dark Side of the Moon. A banda nunca contratara un publicista. A súa relación coa prensa comezou a volverse máis tensa, polo que despois dunha forte crítica de Nick Kent (devoto de Syd Barrett) sobre o seu novo material e outra de Pete Erskine da revista NME, regresaron aos estudos de gravación en 1975 para comezar a dar forma o seu novo disco.