The Boxer Rebellion

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
The Boxer Rebellion
Boxer rebellion.jpg
The Boxer Rebellion no Music Hall of Williamsburg en Brooklyn.
OrixeLondres, Inglaterra Inglaterra
Período2001 - presente
Xénero(s)Indie rock[1]
Selo(s) discográfico(s)XYZ Berlin
MembrosNathan Nicholson
Andrew Smith
Adam Harrison
Piers Hewitt
Antigos membrosTodd Howe
Na rede
theboxerrebellion.com
IMDB: nm4004066 Facebook: theboxerrebellion Twitter: boxerrebellion Instagram: theboxerrebellion MySpace: theboxerrebellion Youtube: UChRyeABekF1LbccOiw5Y5Gg Souncloud: theboxerrebellion Spotify: 7DEseTqRODmSu3C7jxCHl5 iTunes: 133131 Last fm: The+Boxer+Rebellion Musicbrainz: 2c7dcadf-60cd-4e5b-8147-a352fd3408c7 Songkick: 111256 Discogs: 337984 Allmusic: mn0000536671 Genius: The-boxer-rebellion Editar o valor em Wikidata

The Boxer Rebellion é un grupo musical de indie rock[1] formada Londres no 2001, formado por Nathan Nicholson (voz, guitarra, teclado), Andrew Smith (lguitarra), e Adam Harrison (baixo) e Piers Hewitt (batería).[2] Na súa carreira lanzaron un EP, catro álbums de estudio, Exits (2005), Union (2009), The Cold Still (2011) e Promises (2013), así como un álbum recompilatorio, B-Sides & Rarities Collection, Vol. 1 & 2 (2012). O terceiro álbum de The Boxer Rebellion, The Cold Still (2011) foi mesturado e producido por Ethan Johns[3] nos estudios de Peter Gabriel Real World Studios.

Bandas sonoras[editar | editar a fonte]

Discografía[editar | editar a fonte]

Álbums de estudio[editar | editar a fonte]

  • 2005: Exits (CD [poptones/mercury 986979-7], Promo CD BOXERCJ3, iTunes)
  • 2009: Union (CD [TBR001CD only for sale @ live gigs/ TBR002CD w/opendisc], iTunes) US No. 82[4] UK No. 144[5]
  • 2011: The Cold Still UK No. 70[6]
  • 2013: Promises NL No. 13 UK No. 68 US No. 69

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Clash (ed.). "Boxer Rebellion / Drew Barrymore Team Up?". Consultado o 29 de marzo de 2011. 
  2. Burrell, Ian (21 de agosto de 2010). "Boys from the shop floor head for the red carpet". The Independent. Consultado o 21 de agosto 2010. 
  3. Wildsmith.blountblogs.com (ed.). "Ethan Johns at Steve Wildsmith". Arquivado dende o orixinal o 08 de xullo de 2011. Consultado o 2 de marzo de 2011. 
  4. Billboard, Allmusic
  5. http://www.zobbel.de/cluk/090926cluk.txt
  6. "Album Top 40 from the Official UK Charts Company". Theofficialcharts.com. Consultado o 2 March 2011. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]