Virus Ravn

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Ravn virus")
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Virus Ravn (RAVV)
Clasificación científica
Grupo: V (Virus ARN monocatenario negativo)
Orde: Mononegavirales
Familia: Filoviridae
Xénero: Marburgvirus
Especie: Marburg marburgvirus
Virus membros (Abreviación)

Marburg virus (MARV)
Ravn virus (RAVV)

O virus Ravn ou Ravn virus (RAVV) é un virus moi relacionado co moito máis común virus Marburg (MARV), e ambos os dous pertencen á especie Marburg marburgvirus. Igual que o MARV, o RAVV causa unha grave febre hemorráxica vírica en humanos e (experimentalmente) en primates non humanos. O RAVV considérase un axente selecto,[1] un patóxeno do grupo de risco 4 da Organización Mundial da Saúde (que require bioseguridade de nivel 4),[2] un patóxeno prioritario de categoría A dos Institutos Nacionais da Saúde/Instituto Nacional da Alerxia e Enfermidades Infecciosas de EUA,[3] un axente de bioterrorismo de categoría A para os Centros de Control de prevención de Enfermidades (CDC) dos EUA,[4] e está na lista dos Axentes Biolóxicos para o Control da Exportación do Grupo Australia.[5]

O virus describiuse en 1996 e entón considerábase idéntico ao virus Marburg. Hoxe abréviase RAVV e considérase un dos dous virus da especie Marburg marburgvirus, xénero Marburgvirus, familia Filoviridae, orde Mononegavirales.[6]. O nome Ravn procede do apelido do paciente danés do cal se illou o virus por primeira vez.[7] Segundo as normas de nomenclatura do ICTV, o nome deste virus non se escribe en cursiva (si o da especie e outros taxons superiores).

Designacións previas[editar | editar a fonte]

O virus Ravn introduciuse inicialmente como un novo "subtipo" do virus Marburg en 1996.[6] En 2006, unha análise extensa de xenoma completo de todos os marburgvirus revelou a existencia de cinco liñaxes xenéticas distintas. Os xenomas de illados representativos de catro destas liñaxes diferían unhas doutras só no 0-7,8% a nivel de nucleótidos, mentres que os representativos da quinta liñaxe, na que se incluía o novo "subtipo", diferían das outras liñaxes ata o 21.3%.[8] Consecuentemente, a quinta liñaxe xenética foi reclasificado como un "virus", co nome de virus Ravn (RAVV), para diferenciala dos virus das outras catro liñaxes máis estreitamente relacionadas entre si, que formaban o virus Marburg (MARV).[7]

Criterios de inclusión no virus[editar | editar a fonte]

Un virus que cumpre os criterios para ser membro da especie Marburg marburgvirus é ademais un virus Ravn se o seu xenoma diverxe do prototipo Marburg marburgvirus, Marburg virus variante Musoke (MARV/Mus), en ≥10% pero diverxe do prototipo do Ravn virus (variante Ravn) en <10% a nivel de nucleótidos..[7]

Enfermidade[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Enfermidade polo virus Marburg.

O RAVV é un dos dous marburgvirus que causa a enfermidade polo virus Marburg en humanos, tamén chamada febre hemorráxica de Marburg. O RAVV orixinou tres brotes de enfermidade polo virus Marburg, que se indican na táboa:

Brotes da enfermidade polo virus Marburg causados polo virus Ravn (RAVV)
Ano Localización xeográfica Mortes humanas/casos (taxa de mortalidade)
1987 Kenya 1/1 (100%)[6]
1998–2000 Durba e Watsa, República Democrática do Congo ? (Informouse dun total de 154 casos e 128 mortes pola infección dos marburgvirus neste brote. A taxa de mortalidade foi do 83%. Neste brote cocircularon e causaron a doenza os dous tipos de marburgvirus, o RAVV e o MARV, e nunca se publicou cantos dos casos se debían a un ou a outro.[9][10][11]
2007 Uganda 0/1 (0%)[12][13]

Viroloxía[editar | editar a fonte]

O RAVV está basicamente sen caracterizar a nivel molecular. Porén, a súa secuencia xenómica, e con ela a súa organización xenómica e a consevación de marcos de lectura abertos individuais, son similares ás do virus Marburg. Por tanto, actualmente asúmese que o coñecemento obtido para o MARV pode ser extrapolado ao RAVV, e que todas as proteínas do RAVV compórtanse de forma análoga ás do MARV.

Ecoloxía[editar | editar a fonte]

En 2009, informouse do illamento exitoso de RAVV infecciosos de morcegos da froita sans da especie Rousettus aegyptiacus.[12] Este illamento, xunto con illamentos similares de MARV infecciosos,[12] indican que os morcegos da froita do Vello Mundo están implicados no mantemento natural dos marburgvirus. Cómpre facer máis estudos para establecer se os R. aegyptiacus son os verdadeiros hóspedes do RAVV e o MARV ou se estes se infectan por contacto con outros animais e, por tanto, son só hóspedes intermedios.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. US Animal and Plant Health Inspection Service (APHIS) and US Centers for Disease Control and Prevention (CDC). "National Select Agent Registry (NSAR)". Consultado o 2011-10-16. 
  2. US Department of Health and Human Services. "Biosafety in Microbiological and Biomedical Laboratories (BMBL) 5th Edition". Consultado o 2011-10-16. 
  3. US National Institutes of Health (NIH), US National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID). "Biodefense - NIAID Category A, B, and C Priority Pathogens". Consultado o 2011-10-16. 
  4. US Centers for Disease Control and Prevention (CDC). "Bioterrorism Agents/Diseases". Arquivado dende o orixinal o 22 de xullo de 2014. Consultado o 2011-10-16. 
  5. The Australia Group. "List of Biological Agents for Export Control". Arquivado dende o orixinal o 06 de agosto de 2011. Consultado o 2011-10-16. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Johnson, E. D.; Johnson, B. K.; Silverstein, D.; Tukei, P.; Geisbert, T. W.; Sanchez, A. N.; Jahrling, P. B. (1996). "Characterization of a new Marburg virus isolated from a 1987 fatal case in Kenya". Archives of virology. Supplementum 11: 101–114. PMID 8800792.
  7. 7,0 7,1 7,2 Kuhn, J. H.; Becker, S.; Ebihara, H.; Geisbert, T. W.; Johnson, K. M.; Kawaoka, Y.; Lipkin, W. I.; Negredo, A. I.; Netesov, S. V.; Nichol, S. T.; Palacios, G.; Peters, C. J.; Tenorio, A.; Volchkov, V. E.; Jahrling, P. B. (2010). "Proposal for a revised taxonomy of the family Filoviridae: Classification, names of taxa and viruses, and virus abbreviations". Archives of Virology 155 (12): 2083–2103. doi:10.1007/s00705-010-0814-x. PMC 3074192. PMID 21046175.
  8. Towner, J. S.; Khristova, M. L.; Sealy, T. K.; Vincent, M. J.; Erickson, B. R.; Bawiec, D. A.; Hartman, A. L.; Comer, J. A.; Zaki, S. R.; Ströher, U.; Gomes Da Silva, F.; Del Castillo, F.; Rollin, P. E.; Ksiazek, T. G.; Nichol, S. T. (2006). "Marburgvirus Genomics and Association with a Large Hemorrhagic Fever Outbreak in Angola". Journal of Virology 80 (13): 6497–6516. doi:10.1128/JVI.00069-06. PMC 1488971. PMID 16775337.
  9. Bertherat, E.; Talarmin, A.; Zeller, H. (1999). "Democratic Republic of the Congo: Between civil war and the Marburg virus. International Committee of Technical and Scientific Coordination of the Durba Epidemic". Medecine tropicale : revue du Corps de sante colonial 59 (2): 201–204. PMID 10546197.
  10. Bausch, D. G.; Borchert, M.; Grein, T.; Roth, C.; Swanepoel, R.; Libande, M. L.; Talarmin, A.; Bertherat, E.; Muyembe-Tamfum, J. J.; Tugume, B.; Colebunders, R.; Kondé, K. M.; Pirad, P.; Olinda, L. L.; Rodier, G. R.; Campbell, P.; Tomori, O.; Ksiazek, T. G.; Rollin, P. E. (2003). "Risk Factors for Marburg Hemorrhagic Fever, Democratic Republic of the Congo". Emerging Infectious Diseases 9 (12): 1531–1537. doi:10.3201/eid0912.030355. PMC 3034318. PMID 14720391.
  11. Bausch, D. G.; Nichol, S. T.; Muyembe-Tamfum, J. J.; Borchert, M.; Rollin, P. E.; Sleurs, H.; Campbell, P.; Tshioko, F. K.; Roth, C.; Colebunders, R.; Pirard, P.; Mardel, S.; Olinda, L. A.; Zeller, H.; Tshomba, A.; Kulidri, A.; Libande, M. L.; Mulangu, S.; Formenty, P.; Grein, T.; Leirs, H.; Braack, L.; Ksiazek, T.; Zaki, S.; Bowen, M. D.; Smit, S. B.; Leman, P. A.; Burt, F. J.; Kemp, A.; Swanepoel, R. (2006). "Marburg Hemorrhagic Fever Associated with Multiple Genetic Lineages of Virus". New England Journal of Medicine 355 (9): 909–919. doi:10.1056/NEJMoa051465. PMID 16943403.
  12. 12,0 12,1 12,2 Towner, J. S.; Amman, B. R.; Sealy, T. K.; Carroll, S. A. R.; Comer, J. A.; Kemp, A.; Swanepoel, R.; Paddock, C. D.; Balinandi, S.; Khristova, M. L.; Formenty, P. B.; Albarino, C. G.; Miller, D. M.; Reed, Z. D.; Kayiwa, J. T.; Mills, J. N.; Cannon, D. L.; Greer, P. W.; Byaruhanga, E.; Farnon, E. C.; Atimnedi, P.; Okware, S.; Katongole-Mbidde, E.; Downing, R.; Tappero, J. W.; Zaki, S. R.; Ksiazek, T. G.; Nichol, S. T.; Rollin, P. E. (2009). "Isolation of Genetically Diverse Marburg Viruses from Egyptian Fruit Bats". In Fouchier, Ron A. M. PLoS Pathogens 5 (7): e1000536. doi:10.1371/journal.ppat.1000536. PMC 2713404. PMID 19649327.
  13. Adjemian, J.; Farnon, E. C.; Tschioko, F.; Wamala, J. F.; Byaruhanga, E.; Bwire, G. S.; Kansiime, E.; Kagirita, A.; Ahimbisibwe, S.; Katunguka, F.; Jeffs, B.; Lutwama, J. J.; Downing, R.; Tappero, J. W.; Formenty, P.; Amman, B.; Manning, C.; Towner, J.; Nichol, S. T.; Rollin, P. E. (2011). "Outbreak of Marburg Hemorrhagic Fever Among Miners in Kamwenge and Ibanda Districts, Uganda, 2007". Journal of Infectious Diseases 204 (Suppl 3): S796–S799. doi:10.1093/infdis/jir312. PMC 3203392. PMID 21987753.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Klenk, Hans-Dieter (1999). Marburg and Ebola Viruses. Current Topics in Microbiology and Immunology, vol. 235. Berlin, Germany: Springer-Verlag. ISBN 978-3-540-64729-4. 
  • Klenk, Hans-Dieter; Feldmann, Heinz (2004). Ebola and Marburg Viruses - Molecular and Cellular Biology. Wymondham, Norfolk, UK: Horizon Bioscience. ISBN 978-0-9545232-3-7. 
  • Kuhn, Jens H. (2008). Filoviruses - A Compendium of 40 Years of Epidemiological, Clinical, and Laboratory Studies. Archives of Virology Supplement, vol. 20. Vienna, Austria: SpringerWienNewYork. ISBN 978-3-211-20670-6. 
  • Martini, G. A.; Siegert, R. (1971). Marburg Virus Disease. Berlin, Germany: Springer-Verlag. ISBN 978-0-387-05199-4. 
  • Ryabchikova, Elena I.; Price, Barbara B. (2004). Ebola and Marburg Viruses - A View of Infection Using Electron Microscopy. Columbus, Ohio, USA: Battelle Press. ISBN 978-1-57477-131-2. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]