Pietro della Valle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pietro della Valle
Pietro Della Valle.jpg
Nacemento11 de abril de 1586
Lugar de nacementoRoma
Falecemento21 de abril de 1652
Lugar de falecementoRoma
SoterradoSanta Maria in Aracoeli
NacionalidadeEstados Pontificios
Ocupaciónexplorador, compositor e escritor
editar datos en Wikidata ]

Pietro Della Valle, nado en Roma o 2 de abril de 1586 e finado ib. 21 de abril de 1652, foi un explorador italiano que viaxou por todo Oriente Próximo, chegando á India.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu nunha familia rica e nobre. Os seus primeiros anos de vida dedicounos ao cultivo da música, da literatura e das armas. Recibiu unha esmerada educación, estudando latín, a mitoloxía grega, a clásica e a Biblia. Tamén se converteu en membro da Academia de Umoristi, adquirindo certa reputación como retórico.

En 1606 escribiu os versos para unha pequena ópera, Il carro di fedeltà d'amore, que é considerada o primeiro exemplo de melodrama sobre argumento profano en Roma. O seu mestre de clavicémbalo, Paolo Quagliati, compuxo a música, que foi impresa en 1611.

En 1614 iniciou as súas viaxes, partindo de Venecia. Pasou un ano en Constantinopla, onde estudou turco e árabe. Logo continuou a súa travesía por Exipto, a Terra Santa, Arabia, Persia,(foi durante esa viaxe no que descubriu en 1616 o código Hammurabi), e India, volvendo a Italia en 1626. A narración das súas viaxes baseada nas súas cartas aparece en dous volumes (1650-1658).

Interesado nas ruínas das cidades da antiga cultura mesopotámica, levou a Europa algúns ladrillos con inscricións da escritura cuneiforme, sendo os primeiros exemplos desa escritura na Europa moderna.[1]

Foi tamén o introdutor do gato persa en occidente.[2]

Obras[editar | editar a fonte]

  • Il Carro di Fideltà d’amore, Robletti, Roma, 1611.
  • Viaggi di Pietro Della Valle il pellegrino, descritti da lui medesimo in lettere familiari all'erudito suo amico Mario Schipano, divisi in tre parti cioè: la Turchia, la Persia e l'India. Colla vita e ritratto dell'autore. Torino, 1843.
  • Discorso sulla musica dell'età nostra, 1640.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. The Sumerians: Their History, Culture and Character, by Samuel Noah Kramer, University of Chicago Press, 1963, p. 7
  2. "Historia del Persa". mundoanimalia.com (en castelán). Consultado o 18 de decembro de 2020.