Paloma Palao

Paloma Palao

Biografía
Nacemento	(es) Paloma Palao Herrero 24 de agosto de 1944 Madrid
Morte	1 de abril de 1986 (41 anos) Eivisa
Actividade
Ocupación	avogada, poetisa, escritora

Paloma Palao Herrero, nada en Madrid o 24 de agosto de 1944 e finada en Eivisa o 1 de abril 1986, foi unha poetisa española.

Traxectoria

Terminou a licenciatura de Dereito en 1968 e empezou a exercer en 1970. Así mesmo foi profesora de lingua castelá no Instituto de Cultura Hispánica. Colaborou activamente cos seus textos literarios en revistas como La Estafeta Literaria e a revista Litoral. Participou no recital homenaxe aos nenos do mundo, organizado por UNICEF en 1975. Faleceu por mor dun accidente automobilístico.

Comezou a escribir con catorce anos. Catro poemas seus foron publicados en Poesía Española en outubro de 1965. Permaneceu un período de catro anos sen escribir, ata que en 1970 publicou o seu primeiro libro, La piel del miedo, que presentou no Premio Adonáis, quedando en cuarta posición. Ese mesmo ano escribiu dous poemas, A fondo perdido e Al margen del silencio. Presentou o seu poema Raíces cuadradas ao premio de poesía Provincia de León.

Obra

• La piel del miedo (1970; segundo posto no Premio Adonáis)
• El gato junto al auga (1971, editorial Rialp; accésit do Premio Adonáis 1970)
• Resurrección de l memoria (1978; finalista no premio Boscán)
• Contemplación del destierro (1982, editorial Ayuso)
• Retablo profano (1985, editorial Papeles de Invierno)
• Hortus conclusus 1986.
• Música o nieve (1986)
• Hiél (1997)

Poemas seus aparecen na Terceira Antoloxía de Adonáis (1971), Del Ccorazón de mi pueblo (homenaxe a Rafael Alberti, 1979) e en Corona Poética en honor de Vicente Aleixandre (1979).