Editada pola Delegación Nacional de Prensa, dirixiuna inicialmente Juan Aparicio. Nos seus artigos incluía referencias á poesía subxectiva, aos escritores do 98 e ao seu pesimismo, aos experimentos vangardistas, á poesía española do século XIX e á xeración do 27. Tamén tiveron cabida na revista os poetas garcilasistas. Cesou na súa primeira etapa en 1946.
A súa segunda época desenvolveuse entre 1956 e 1957. Na terceira etapa, ata 1962, dirixiuna Rafael Morales e a edición correu a cargo do Ateneo de Madrid. Na cuarta etapa (1962-1968) levou a dirección Luis Ponce de León e a edición dependeu da Editora Nacional. En tres dos números editados en 1965 apareceron un Mapa literario de Galicia e un Dicionario de escritores.[1][2][3]
Na quinta etapa, a partir de 1968 e ata 1977, exerceu como director Ramón Solís. Dedicouse á información cultural, á crítica e á creación literaria. En 1978 modificou o seu nome polo de Nueva Estafeta e desapareceu en 1983.
Fernández Martínez, Pilar (2010). La Estafeta Literaria. Margarita Garbisu Buesa, María Dolores nieto y Fernando González. Madrid: Sílex Universidad. ISBN9788477372929.
Garbisu Buesa, Margarita (2005). Índices de La Estafeta Literaria (1944-2001): contenidos literarios de la revista. Montserrat Iglesias Berzal. Madrid: Fragua. ISBN9788470741692.
