Onda lonxitudinal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Propagación dunha onda lonxitudinal.
Propagación dunha onda.

Unha onda lonxitudinal é unha onda na que o movemento de oscilación das partículas do medio é paralelo á dirección de propagación da onda. As ondas lonxitudinais reciben tamén o nome de ondas de presión ou ondas de compresión. Algúns exemplos de ondas lonxitudinais son o son e as ondas sísmicas de tipo P xeradas nun terremoto.

A figura inferior ilustra o caso dunha onda sonora. Se imaxinamos un foco puntual xerador de son, as frontes de onda desprázanse afastándose do foco, transmitindo o son a través do medio de propagación, por exemplo, aire.

Por outro lado, cada partícula dunha fronte de onda calquera oscila en dirección da propagación, isto é, inicialmente é empuxada na propagación por efecto do incremento de presión provocado polo foco, retornando á súa posición anterior por efecto da diminución de presión provocada polo seu desprazamento. Deste xeito, as consecutivas capas de aire (frontes) vanse empurrando unhas a outras transmitindo o son.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]