Malo (santo)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Crese que San Malo acompañou San Brandán nas súas viaxes.

San Malo (tamén coñecido como Maclou; en latín, como Maclovius ou Machutus; 27 de marzo de 520 - 15 de novembro de 621) foi, no século VI, o fundador da cidade de Saint-Malo, na Bretaña, Francia. É un dos sete santos fundadores da Bretaña.

Detalles da carreira de Malo presérvanse en tres historias medievais, que parecen incluír incidentes asociados com varias persoas diferentes de nomes semellantes. A pesar desa confusión, parece que Malo naceu por volta do ano 520, provabelmente no País de Gales.

O seu nome pode derivar de machlou, da lingua bretoa antiga, un composto de mach - "garantía, refén" - e lou (ou loh) - "brillante, bonito".[1]

Viaxes con San Brandán[editar | editar a fonte]

Disque Malo foi bautizado por San Brandán, tornándose o seu discípulo favorito.[2] No entanto, existen serias dúbidas en canto á autenticidade deste período da súa vida. Puido ser un dos homes especialmente seleccionados polo santo para a súa viaxe.

Tradicionalmente, foi na Abadía Llancarfan onde San Brandán e o seu discípulo, Malo, con varios outros compañeiros, estabeleceron a descuberta da "Illa Benaventurada". Botouse logo ao mar nunha segunda viaxe e visitou a illa de Cézembre, fronte ao largo de Saint-Malo, onde permaneceu algún tempo. Supostamente, Maclovius era un xigante morto, que Brandán resucitou a través da súa santidade. Brandán bautizouno antes de permitirlle volver a ser morto.[3]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Léon Fleuriot, Les Origines de la Bretagne, ed. Payot, 1982, p. 150 and 281.
  2. St. Machutus
  3. Ramsay, Raymond (1972). No Longer on the Map. New York: Viking Press. p. 81. ISBN 0-670-51433-0. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]