Lorenzo Íñigo Granizo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Lorenzo Íñigo Granizo
Nacemento1911
Lugar de nacementoLedanca
Falecemento30 de abril de 1991
Lugar de falecementoMadrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónsindicalista
editar datos en Wikidata ]

Lorenzo Íñigo Granizo, nado en Ledanca (Guadalaxara), en 1911 e finado en Madrid en 1991, foi un militante anarcosindicalista.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Emigrou cos seus pais e os seus oito irmáns a Madrid en 1916. Alí comezou a traballar con dez anos, tras quedar orfo de pai ós nove.

En 1931 entra no sindicato do Metal da Confederación Nacional do Traballo e nas Juventudes Libertarias, así como na Federación Anarquista Ibérica. Foi elixido Secretario Xeral da Federación Ibérica de Juventudes Libertarias no Congreso de Valencia de 1938, e conselleiro de Industria na Xunta de Defensa de Madrid.

Terminada a Guerra Civil española pasou por varios campos de concentración e prisións. En 1945 quedou libre, reincorporándose á loita clandestina. Desde marzo de 1946 foi Secretario Xeral da CNT no interior, ata abril dese mesmo ano, cando foi detido e condenado a 15 anos de prisión. Desde 1965 foi un dos animadores do chamado cincopuntismo, e como tal participou nas reunións con algúns xerarcas do sindicato vertical do franquismo. Mantívose nesa liña nos anos seguintes.

Predecesor:
Ángel Morales Vázquez
Secretario Xeral da CNT
marzo - abril 1946
Sucesor:
Enrique Marco Nadal

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografías[editar | editar a fonte]

  • Angel Herrerín, "La CNT y el Sindicato Vertical. La quimera de la libertad sindical con Franco", artigo en Espacio, Tiempo y Forma, Serie V, Historia Contemporánea, t. 13, 2000, páxs. 125-168

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]