Saltar ao contido

Lingua aimará

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lingua aimará
Aymar aru Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
lingua natural
macrolingua
lingua viva Editar o valor en Wikidata
 Subclase de
Linguas aimarás
linguas indíxenas de América Editar o valor en Wikidata
 Nome orixinal
Aymar aru (ay) Editar o valor en Wikidata
Propiedades
 Número de falantes
4000000 (2020) Editar o valor en Wikidata
 Tipoloxía lingüística
suxeito obxecto verbo
lingua aglutinante Editar o valor en Wikidata
 Estado de lingua da UNESCO
vulnerábel
Clasificación lingüística
linguaxe humana
↳ lingua indíxena
↳ linguas indíxenas de América
↳ linguas indíxenas de América do Sur
↳ Linguas aimarás Editar o valor en Wikidata
Localización
 Orixinario de
Andes Editar o valor en Wikidata
 País
Bolivia
Perú
Chile Editar o valor en Wikidata
 Coordenadas
18°S 68°O / -18, -68
 Mapas
Mapa de distribución
Códigos e identificadores
Freebase/m/01y5tq Editar o valor en Wikidata
ISO 639-1ay Editar o valor en Wikidata
ISO 639-2aym Editar o valor en Wikidata
ISO 639-3aym Editar o valor en Wikidata
ISO 639-5aym Editar o valor en Wikidata
IETFay Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

O aimará[1][2] é a lingua que falan os aimarás dos Andes. Ten o rango de lingua oficial no Perú[3] e Bolivia; conta tamén cuns miles de falantes en Chile e na Arxentina. En total hai entre dous e tres millóns de falantes. O aimará está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.[4]

Constitúe a primeira lingua dun terzo da poboación de Bolivia e é o principal idioma amerindio do sur peruano e o norte chileno.[5]

O aimará ten outras dúas linguas irmás: o kawki, que se dá por extinto e o jaqaru, falado no distrito de Tupe (provincia de Yauyos, Lima) por uns poucos millares de persoas.

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. ↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para aimará.
  2. ↑ García-Miguel, José M. (2000). "Linguas do mundo e tipoloxía lingüística". En F. Ramallo; G. Rei-Doval; X.P. Rodríguez Yáñez. Manual de Ciencias da Linguaxe (PDF). Vigo: Edicións Xerais de Galicia. pp. 173–220. ISBN 84-8302-588-4. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 02 de setembro de 2016. Consultado o 18 de decembro de 2017.
  3. ↑ "Constitución Política do Perú, 1993. Art. 48". Consultado o 24 de agosto de 2008. Son idiomas oficiais o castelán e, nas zonas onde predominen, tamén o son o quechua, o aimará e as demais linguas orixinarias do continente, segundo a lei No Perú non se desenvolveu unha lexislación que puxera en práctica a oficialidade do aimara, nin ten uso oficial ningún na administración do Estado, agás cos programas rurais de EBI
  4. ↑ Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". unesdoc.unesco.org. Consultado o 11 de xullo de 2022.
  5. ↑ (Hardman 2000: p. 1)

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lingua_aimará&oldid=7308906»