Leira (agricultura)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Leira en Bélxica polo verán

Na agricultura unha leira, un agro, unha veiga ou un campo, é un terreo de labranza, unha zona de cultivo[1]. As estremas deste terreo son a miúdo marcadas por un valo, un derrego, un comareiro, un lindeiro, unha sebe ou valados de pedra.

Tipos[editar | editar a fonte]

As leiras pódense dividir segundo a función nestes grupos principais:

Segundo a rega[editar | editar a fonte]

Segundo o uso[editar | editar a fonte]

  • Veiga: Terreo baixo, amplo e fértil, xeralmente ás beiras dun río.
  • Cortiña, eixado ou eirado, terreo próximo á casa de labranza, xeralmente valado e de pequenas dimensións, dedicado fundamentalmente ao cultivo de cereais, hortalizas ou patacas.
  • Varcia ou varxa: Terreo chan e fértil situado nas marxes dun río, que é frecuentemente anegado por este.
  • Eido: terreo cultivado, que pode estar entre as terras que rodean a casa ou non; moitas veces é a propia propiedade.
  • Eirado ou airado, terreo de cultivo, polo xeral de pouca extensión e próximo á casa.
  • Eixido ou enxido, terreo de pouca extensión contiguo á casa, onde polo xeral se cultivan hortalizas.
  • Horta: terreo de pouca extensión onde se cultivan fundamentalmente verduras legumes e hortalizas e tamén nalgúns casos árbores froiteiras (pequeno tamaño).
  • Pomar: terreo ou horta plantada de árbores froiteiras, especialmente de maceiras.
  • Pasteiro: terreo cuberto de herba onde se leva o gando a pacer.
  • Senra ou seara: campo labrado á parte, xeralmente con cereais.
  • Coutada: terreo que se acouta para que medre o pasto, non é xeralmente cultivado.
  • Touza ou touceira, terreo cerrado, con vexetación de árbores ou mato alto.
  • Bouza ou poula, terreo inculto poboado de mato, como toxos, xestas, uces etc.
  • Devesa, terreo extenso, poboado de árbores non moi mestas, normalmente valado ou cercado.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]