La Cepeda

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Localización[editar | editar a fonte]

Bisbarra situada no corazón da provincia de León, entre a Maragatería, O Bierzo, a Omaña e a Vega del Órbigo. Trátase dunha bisbarra histórica sen recoñecemento administrativo.

Extensión[editar | editar a fonte]

Ten unha extensión de 506, 4 Km2, e un total de 44 pobos.

Poboación[editar | editar a fonte]

Componse de 44 pequenos núcleos, case todos situados preto dun río. Moitos destes núcleos son de orixe romana, xa que se localizan diferentes castros dentro da bisbarra.

Concellos[editar | editar a fonte]

Os concellos de Quintana del Castillo e Villagatón forman La Cepeda Alta, e os outros tres La Cepeda Baixa.

Clima[editar | editar a fonte]

É de tipo continental, con invernos moi fríos e veráns cálidos. A temperatura media anual sitúase arredor dos 10 °C, a media do mes máis frío está entre 2º e 4º, chegando a mínimas de ata -10 °C, e a media do mes máis cálido sitúase entre 18 °C e 20 °C alcanzando máximas de 35 °C. A duración do perido frío comprende de 7 a 9 meses, entendendo como mes frío aquel no que a temperatura media é menor de 7 °C. O período de xeadas esténdese dende outubro a maio.

Xeoloxía[editar | editar a fonte]

A parte norocidental está constituída por lousas, mentres que a parte nororiental e o sudoccidental son terreos de cuarcitas. En xeral o substrato xeolóxico está formado por terreos pobres. Só os chans aluviais das estreitas veigas dos ríos e regueiros son de boa calidade con abundate materia orgánica, boa textura e escasa pedregosidade.

Vexetación[editar | editar a fonte]

A vexetación desta bisbarra componse polo carballo e en menor medida a encina(Quercus ilex). Nas veigas abundan o lamigueiro, o ameneiro (Alnus glutinosa), o salgueiro. Nos montes predomina o breixo, a carroucha ou a queiroga de Umbela, as vasoiras (Adenocarpus), o toxo (Ulex europaeus), o piorno (Genista), a carqueixa (Genista tridentata), o codeso (Halimium), a silveira (Rubus idaeus).

Construcións[editar | editar a fonte]

Son pequenas casas agrupadas arredor da igrexa e preto do cemiterio. As casas tiñan unha porta grande que permitía o paso de carruaxes facía o portal. Moitas delas tiña dous plantas, á planta de arriba accedíase por unha escaleira que estaba no curral a través do corredor, onde estaban os cuartos. Dende o curral tamén se accedía ás cortes, cochineras, palleiro e demais dependencias do agricultor.