Ámbalas dúas eran versión simplificadas da lingua tupí, a lingua nativa dos pobos tupís. Os colonizadores portugueses chegaron ao Brasil no século XVI e atoparon unha poboación indíxena que falaba moitas linguas diferentes, polo que estabeleceron un método efectivo de comunicación entre os diferentes grupos. As dúas linguas francas foron usadas polos xesuítas nas súas misións do Brasil e polos primeiros colonizadores; posteriormente foi a lingua dos escravos africanos e doutros grupos de indíxenas.
