Judit Farrés

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Judit Farrés
Judith Farrés en una actuación con Ajo en la Cuesta de Moyano de Madrid.jpg
Nacemento1974
LugarIgualada
NacionalidadeEspaña
Educada enInstitut del Teatre
Profesiónactriz e Dillei
editar datos en Wikidata ]

Judit Farrés, nada en Igualada en 1974, é unha actriz e DJ catalá.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou interpretación no Institut del Teatre de Barcelona, e titulouse en grao medio no Conservatori de Música Superior do Liceo de Barcelona. Recibiu unha bolsa do Institut del Teatre para asistir á Scuola Europea per l’Arte de l’Autore de San Miniato (Italia).

Como actriz traballou na obra Fashion Feeling Music, dirixida por Josep Maria Mestres, e tamén como DJ en La llum no es veu en els carrers pels carrers de Bàsquiat, da compañía Lanònima Imperial, con dirección de Xavier Albertí e Bebeto Cidra. Traballou tamén baixo a dirección de Pep Anton Muñoz, Luca Valentino, Joan Castells e Àngel Llàcer. Participou en montaxes do Teatre Lliure Titus Andrònic, con dirección de Àlex Rigola, co que traballou tamén en Cancionero de palacio, estreada no Festival Castell de Perelada.

A partir de 2004 centrouse na elaboración de bandas sonoras e espazos sonoros para espectáculos, como El virus (dirixido por David Selvas), Teatre per a minuts (Jorge Raedó), Ariadna (Xavi Sabata), ou Pell (Olga Tragant). En solitario presentou o espectáculo La huelga, onde toca en directo a súa banda sonora da película de Sergei Eisenstein Стачка (1924).

Colaborou con Albert Pla no disco Cançons d'amor i droga (2003), con posta en escena dirixida por Àlex Rigola. En 2006 preparou a banda sonora do espectáculo de Pla El malo de la película, e colaborou no seu disco Vida y milagros[1].

En 2015 actuou xunto a Mireia Trias na obra Confidències a Al·là, adaptación da novela de Saphia Azzeddine feita pola directora Magda Puyo[2]

Colaborou coa poeta Ajo, con quen actuou na Cidade da Cultura de Galicia[3].

Filmografía[editar | editar a fonte]

  • Estació d'enllaç (1994)
  • El cor de la ciutat (2000)
  • Murieron por encima de sus posibilidades (2014)

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]