A Guerra de Esmalcalda (en alemán: 'Schmalkaldischer Krieg') refírese a un período de violencia que tivo lugar entre 1546 e 1547 entre as forzas do emperador Carlos V do Sacro Imperio Romano-Xermánico, comandadas por Fernando Álvarez, duque de Alba, e a Liga de Esmalcalda, formada por estados alemáns dentro do Imperio.
Foi desencadeada como unha das consecuencias da Reforma Protestante e as posteriores disputas político-relixiosas que dominaron Europa no século XVI, cando os estados católicos tentaban suprimir as novas nacións luteranas.
Carlos V saíu vitorioso e retirou a Xoán Federico I da súa posición de poder no Electorado de Saxonia.[1] [2]
