Gedeón

Gedeón
	Título Gedeón (es)
	Título Gedeón (es)
	Instancia de revista
	Instancia de revista
Características
	Lingua lingua castelá
Implicados
	Colaborador/a Joaquín Moya (pt) ; Manuel Tovar (pt) ; Joaquín Xaudaró
Datas
	Data de comezo 14 de novembro de 1895
	Data de remate 13 de outubro de 1912
	Fundación / creación 14 de novembro de 1895
	Disolución / destrución 13 de outubro de 1912
Localización
	Sede Madrid
	Lugar de publicación Madrid
ISSN
Fontes e ligazóns
ISSN
ISSN	1889-8734
OCLC	796351093
	Páxina WEB hemerotecadigital.bne.es…
	Wikidata C:Commons

Gedeón foi unha revista satírica de carácter conservador publicada na cidade española de Madrid entre 1895 e 1912.^[1]

Traxectoria

Na súa creación participaron 3 colaboradores da revista Blanco y Negro: Luis Royo Villanueva, Francisco Navarro Ledesma escritor e importante cervantista que foi o responsable da súa liña ideolóxica e José Roure Mezquiriz, que foi o seu primeiro director.^[1]

O primeiro número da revista apareceu o 14 de novembro de 1895 e mantivo unha periodicidade semanal até o 13 de outubro de 1912 en que rematou a súa publicación. Foi clasificada dentro do seu xénero como de forte «intencionalidade política».^[2]

Os principais obxectivos da sátira e crítica política da publicación foron o Partido Liberal e o Partido Socialista Obreiro Español. Dende novembro de 1898 e até xaneiro de 1899,^[1] a revista foi suspendida por publicar unha ilustración caricaturizando a distintos membros do Partido Liberal, aínda así seguiría emitindo números baixo o título de «Calínez».^[3]

Nela colaboraron debuxantes como Pedro Antonio Villahermosa «Sileno», Joaquín Moya, Manuel Tovar, Francesco Sancha Lengo, Beira, Joaquín Xaudaró^[4] ou Ramón López Montenegro.^[5] En 1904 foi adquirida por Rodrigo de Figueroa e Torres^[2] e finalmente, en 1909, por Torcuato Luca de Tena^[4]. Dende ese momento vencellada a empresa deste, Prensa Española, e desaparecendo como publicación independente en 1912 posto que a incorporou a unha nova cabeceira chamada Ecos, que só durou cinco meses polo que,finalmente, foi incorporada como suplemento dominical do diario ABC.^[1]

O modelo de prensa satírica centrada na política terá continuidade na revista El Mentidero (1913-1921).^[1]

Galería

Artillaría de Costa, de Moya (1903)
Escándalo aristocrático, de Xaudaró (1904).
Foot-ball diplomático, de Xaudaró (1904).
Lembrando ao clásico, de Moya (1909).
No templo republicano, de Moya (1909).

Notas

1 2 3 4 5 "Gedeón na Hemeroteca Digital.BNE". Consultado o 15-05-2017.
1 2 Caparrós Masegosa, Lola; Gamonal Torres (2014). "Gedeón» en las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes (1897-1912)". Cuadernos de arte de la Universidad de Granada (nº 41).
↑ González Lozano, Cristina (Outubro 2012). "De la caricatura para la divulgación constitucional a su utilización para la crítica política. Gedeón 1898". Atticus (nº 19): 28–36. ISSN 2173-951X.
1 2 Llera Ruiz, José Antonio (2003). "Una historia abreviada de la prensa satírica en España: desde "El Duende Crítico de Madrid" hasta "Gedeón"". Estudios sobre el mensaje periodístico (nº 9): 203–214. ISSN 1134-1629.
↑ Palacios Remondo, Jesús (1975). "Ramón López Montenegro y de Frías Salaza". Berceo (Instituto de Estudios Riojanos (nº 88): 45–70. ISSN 0210-8550.

Véxase tamén

Bibliografía

Caparrós Masegosa, Lola; Gamonal Torres, Miguel Ángel (2014). ««Gedeón» en las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes (1897-1912)». En Universidad de Granada.Cuadernos de arte de la Universidad de Granada 41.
González Lozano, Cristina (outubro de 2012). «De la caricatura para la divulgación constitucional a su utilización para la crítica política. Gedeón 1898». Revista Atticus (19): 28-36. ISSN 2173-951X.
Llera Ruiz, José Antonio (2003). Arquivado 08 de agosto de 2014 en Wayback Machine.«Una historia abreviada de la prensa satírica en España: desde "El Duende Crítico de Madrid" hasta "Gedeón"». Estudios sobre el mensaje periodístico (9): 203-214. ISSN 1134-1629.
Palacios Remondo, Jesús (1975). «Ramón López Montenegro y de Frías Salazar». Berceo (Instituto de Estudios Riojanos) (88): 45-70. ISSN 0210-8550.

[:0-1] 1 2 3 4 5 "Gedeón na Hemeroteca Digital.BNE". Consultado o 15-05-2017.

[:1-2] 1 2 Caparrós Masegosa, Lola; Gamonal Torres (2014). "Gedeón» en las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes (1897-1912)". Cuadernos de arte de la Universidad de Granada (nº 41).

[3] González Lozano, Cristina (Outubro 2012). "De la caricatura para la divulgación constitucional a su utilización para la crítica política. Gedeón 1898". Atticus (nº 19): 28–36. ISSN 2173-951X.

[:2-4] 1 2 Llera Ruiz, José Antonio (2003). "Una historia abreviada de la prensa satírica en España: desde "El Duende Crítico de Madrid" hasta "Gedeón"". Estudios sobre el mensaje periodístico (nº 9): 203–214. ISSN 1134-1629.

[5] Palacios Remondo, Jesús (1975). "Ramón López Montenegro y de Frías Salaza". Berceo (Instituto de Estudios Riojanos (nº 88): 45–70. ISSN 0210-8550.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]