Felipe Vallese

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Felipe Vallese
Nacemento14 de abril de 1940
 Buenos Aires
Falecemento23 de agosto de 1962
 San Martín
NacionalidadeArxentina
Ocupaciónsindicalista
editar datos en Wikidata ]

Felipe Vallese, nado na Arxentina en 1940 e finado en 1962, foi un obreiro da metalurxia e dirixente da Juventud Peronista (JP), secuestrado o 23 de agosto de 1962, durante o goberno de facto de José María Guido e logo desaparecido. É considerado o primeiro desaparecido da historia arxentina contemporánea.

Secuestro[editar | editar a fonte]

No momento do seu secuestro, Vallese tiña 22 anos e era delegado da fábrica TEA. Diversas testemuñas manifestan que foi conducido á comisaría 1° de San Martín, e que alí foi torturado, probablemente ata a súa morte. O seu corpo nunca apareceu. O feito provocou unha importante conmoción social e a súa aparición con vida pasou a formar das reivindicacións de diversas organizacións. Fíxose popular o canto:

“Un grito que estremece / queremos a Vallese”

Homenaxe[editar | editar a fonte]

Na actualidade a rúa antigamente chamada Canalejas de Buenos Aires, onde foi secuestrado, leva o seu nome, ao igual que o salón de actos da CGT e diversas agrupacións obreiras, estudantís e sociais.

Literatura[editar | editar a fonte]

O escritor arxentino Paco Urondo relata o caso na súa novela Los pasos previos.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]