Edred

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Edred
Eadred.jpg
Nacemento923
 Wessex
Falecemento23 de novembro de 955
 Frome
SoterradoCatedral de Winchester
NacionalidadeWessex e Reino de Inglaterra
RelixiónCristianismo calcedoniano
Ocupaciónmonarca
PaiEduardo o Vello
NaiEdgiva de Kent
IrmánsEdite de Wessex, Rainha da Germânia, Edburga de Winchester, Eadgifu de Wessex, Aethelstan de Inglaterra, Edmundo I de Inglaterra, Aelfweard de Wessex, Eduíno de Wessex e Edith of Polesworth
editar datos en Wikidata ]

Edred ou Eadred, nado no ano 924 e finado en Frome, Somerset, o 23 de novembro de 955, era o menor dos 4 fillos de Eduardo o Vello, rei de Wessex, e da súa segunda esposa, Edgiva, filla de Sigehelm, cabaleiro de Kent.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Á morte do seu irmán, o rei Edmundo I o Magnífico (26 de maio de 946) foi elixido para o suceder no trono, sendo coroado en Kingston upon Thames o 16 de agosto de 946. Durante o seu reinado, combateu con éxito aos viquingos e foi un fervente católico. Morreu a consecuencia dunha enfermidade dixestiva. Un cronista refire que apenas podía inxerir alimentos. Morreu en Frome, Somerset, o 23 de novembro de 955, aos 31 anos de idade, sendo sepulto na catedral de Winchester. Posto que era solteiro e sen fillos sucedeuno o seu sobriño Edwy o Belo, fillo de Eadmund.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Gough, Harold. "Eadred's Charter of AD 949 and the Extent of the Monastic Estate of Reculver, Kent." St Dunstan: His Life, Times and Cult, ed. Nigel Ramsay and Margaret Sparks. Woodbridge and Rochester, NY: Boydell, 1992. 89-10.
  • Keynes, Simon (1994). "The 'Dunstan B' Charters". Anglo-Saxon England 23: 165–93. doi:10.1017/s026367510000452x. 
  • Sawyer, P. "The last Scandinavian rulers of York." Northern History 31 (1995): 39-44.
  • Stafford, Pauline (1989). Unification and Conquest. A Political and Social History of England in the Tenth and Eleventh Centuries. London. 
  • Stenton, Frank Merry. Anglo-Saxon England. 3d ed. Oxford, 1971. 360-3.